Conozca


Cataguases en Imágenes

íConózcala!

Las Montañas de Minas


Las Montañas y Los Cerros de Minas Gerais

secretaría de la industria y del comercio

                         La función principal del Departamento de Comercio e Industria es el de establecer las políticas, directrices y programas para el desarrollo de la industria, el comercio y las cuestiones de seguridad en el municipio. Para lograr este objetivo tiene la responsabilidad de fomentar la instalación en la ciudad de las empresas grandes, medianas o pequeñas.

Actividades realizadas:
Cons. Desarrollo. Económico

BDMG

Sine

Cocina Brasil

Fabrica

- Creación de la de Desarrollo Económico Municipal, un órgano compuesto por las empresas locales y también por las siguientes instituciones: Fiemg, Sebrae, Indi, Federaminas, BDMG y el Comercial e Industrial de la web.
- Participación efectiva en el plan de contingencia preparado para su uso en situaciones de emergencia causadas por las inundaciones
- Movilización de negocio para la donación de 100 beneficiarios de los contenedores de basura, ahora instalado en lugares estratégicos de la ciudad, más allá de su negocio a los empleados de la normalización de los servicios de saneamiento urbano

De Planificación Estratégica de la Secretaría:
Apoyar a las empresas locales
- Ciento cuarenta empresas se les proporcionó crédito BDMG, totalizaron R $ 4,200,000.00 a través de Fundesem Outreach
- Centros de Negocios se han creado en la ciudad, buscando una mayor eficiencia en las actividades de la Secretaría de la

La atracción de nuevas empresas
- Las dos empresas en la industria manufacturera, un alimento, un área de fertilizantes orgánicos, uno mayorista y otro en el caso están siendo instalados en Odessa, y en conjunto generan 350 nuevos puestos de trabajo en la ciudad.
- La futura instalación de distrito industrial, un área de 140 metros cuadrados señales de un impulso significativo a la economía local. Los fondos se están buscando por el alcalde William, en el Instituto de Desarrollo Integrado de Minas Gerais (INDI), y la instalación de la empresa comunal, con una generación estimada de 100 puestos de trabajo, con técnicas modernas de gestión.
- Con una presentación especial de la Industria y Comercio Municipal, el gobierno del estado de Minas Gerais aprobó la reducción del Impuesto al Valor Agregado en Productos y Servicios (ICMS) en los municipios. Fue una reacción a las pérdidas generadas en la región para reducir este impuesto en Río de Janeiro.

Capacitación de mano de obra calificada
- La Secretaría satisface la demanda de cursos de capacitación en la ciudad y con su red de socios formada por Seno, ACIC, Sebrae y el SENAI. En 2009 más de 300 personas fueron capacitadas en cursos tales como servicio al cliente, cómo administrar, gestionar y motivar a su equipo, Tailor, alimentos, instalaciones eléctricas, Técnico de Ventas, auxiliar administrativo y camarero.


Secretario: Newton Antônio Dutra
Dirección: Rua Ofelia Resende, 101? Bairro Bandeirantes II
Teléfono: 3429-2546

Secretaria de Indústria e Comércio

Secretaria de Indústria e Comércio

06/11/2009 08:00

Afunção principal da Secretaria de Indústria e Comércio é estabelecer aspolíticas, diretrizes e programas de desenvolvimento da indústria, docomércio e da segurança no âmbito do Município. Para alcançar essa metatem a responsabilidade de incentivar a instalação na cidade de empresasde grande, médio ou pequeno porte.

Ações desenvolvidas:

Cons. Desenv. Economico
BDMG
Sine
Cozinha Brasil
Fabrica
-Criação do Conselho Municipal de Desenvolvimento Econômico, órgãocomposto por empresas locais e também pelas seguintes instituições:Fiemg, Sebrae, Indi, Federaminas, BDMG e Associação Comercial eIndustrial de Cataguases.
- Participação efetiva no Plano de Contingência elaborado para aplicação em situações emergenciais provocadas por enchentes
- Mobilização do empresariado para a doação de 100 containeresreceptores de lixo, hoje instalados em locais estratégicos domunicípio, além da mobilização do empresariado para uniformização doscolaboradores do serviço de limpeza urbana

Planejamento estratégico da Secretaria:
Apoio às empresas locais
- Cento e quarenta empresas foram contempladas com crédito do BDMG, totalizado em R$ 4.200.000,00 por meio do Fundese Solidário
- Foram criados Núcleos Empresariais no município, visando maior eficiência às atividades realizadas pela Secretaria

Atração de novas empresas
- Duas empresas de confecção, uma alimentícia, uma na área de aduboorgânico, uma atacadista e outra na área de eventos encontram-se emfase de instalação em Cataguases, devendo gerar juntas 350 novosempregos na cidade.
- A futura instalação do distrito industrial, numa área de 140 milmetros quadrados sinaliza um impulso significativo para a economialocal. Os recursos estão sendo pleiteados pelo Prefeito Willian juntoao Instituto de Desenvolvimento Integrado de Minas Gerais (INDI), alémda instalação do condomínio empresarial, com a estimativa de geração de100 empregos, com técnicas modernas de gestão.
- Com uma participação especial da Secretaria Municipal daIndústria e Comércio, o governo do Estado de Minas Gerais aprovou aredução do Imposto sobre Circulação de Mercadorias e Prestação deServiços (ICMS) nos municípios da região. Foi uma reação às perdasgeradas na região com a redução deste tributo no Rio de Janeiro.

Capacitação de mão-de-obra
- A Secretaria atende a demanda de cursos de capacitação nomunicípio e junto à sua rede de parceiros formada pelo Sine, Acic,Sebrae e Senai. Em 2009 mais de 300 pessoas foram capacitadas em cursoscomo Atendimento ao Cliente, Como Administrar, gerenciar e motivar suaequipe, Costureira, Culinária, Eletricista de instalação, Técnicas emVendas, Auxiliar Administrativo e Garçom.


Secretário: Newton Antônio Dutra
Endereço: Rua Ofélia Resende, 101 ? Bairro Bandeirantes II
Telefone: 55323429-2546
E-mail: indcom@cataguases.mg.gov.br


Carnaval 2010

                    "Estoy contento de ver de nuevo en las familias de la avenida, la gente de todas las edades para jugar el carnaval y el desfile de los bloques. Este festival cada año es cada vez mejor, porque la población de la ciudad está participando con entusiasmo ", dijo el alcalde William Lobo de Almeida, en la apertura del carnaval de 2010 Odessa, Avenida Astolfo Dutra, en la noche del Sábado, 13 de febrero.

El Partido Popular hizo un llamamiento a los juerguistas, el clima de alegría y también la confianza para jugar todas las noches y matinés de la paz. La Policía Militar no tenía registro de sucesos significativos. Tight la seguridad de PM todos los eventos garantizado la paz y la alentó a los que anteriormentesalió de la casa por temor a la violencia.

Incluso antes de que el sábado de Carnaval, el edificio abrió las fiestas, presentaciones de martes a viernes. Del 9 al 16 de febrero, la avenida Astolfo Dutra fue nuevamente el escenario de la alegría ", dijo el Liberato Expedito Sambódromo. Pasado a través de 15 cuadras, y de éstos, sólo siete compitieron por el título de Mejor Caricato 2010.

Dos bandas se turnaban en un escenario en frente de la Escuela Pública coronel Vieira. En las tardes de sábado y domingo y matinés en la banda Feeling cataguasense hacer hacha de la banda de masa jugando carnaval. Varias veces el cantante Rodrigo Rodríguez bromeó el público, que respondió en coro canciones de Bahía.

Con 14 años en la carretera, la banda puso juerguistas Tropicália para picar el lunes y el martes, dejando a los niños se detuvo en la sesión de tarde. Visitas carnaval anterior como "Mila", "La danza de decisiones" y otros se mezclaron con éxitos actuales como "Rebolation.

En honor a la "Sambulante, trío eléctrico que marcaron las décadas del setenta y ochenta, la organización invitó al Carnaval de Santa Cecilia Trio para entretener a los invitados en las noches de viernes, sábado y lunes. Bajo el mando de DJ Speedy, la gente de diferentes edades saltó la música de axé.

Alcalde William, entusiasta de esta edición del Carnaval, dio las gracias a los esfuerzos de todos los funcionarios de la ciudad y la Policía Militar, que contribuyeron a la belleza y la alegría del festival de este año.

Alegria e descontração marcam Carnaval na avenida

Alegria e descontração marcam Carnaval na avenida

19/02/2010 07:00

Bailes
Bailes
Matinê
"Ficofeliz ao ver de volta na avenida as famílias, pessoas de todas asidades, para brincar o Carnaval e assistir ao desfile dos blocos. Estafesta, a cada ano, está se tornando melhor, porque a população dacidade está participando com entusiasmo", afirmou o Prefeito WillianLobo de Almeida, durante a abertura do carnaval 2010 de Cataguases, naAvenida Astolfo Dutra, no sábado à noite, dia 13 de fevereiro.

A festa popular agradou os foliões, pelo clima de alegria e tambémpela segurança de poder brincar todas as noites e matinês em paz. APolícia Militar não registrou ocorrências graves. Um forte esquema desegurança da PM durante todos os eventos garantiu a tranquilidade eanimou quem antes não saía de casa com medo de violência.

Antes mesmo do sábado de Carnaval, os blocos abriram a folia, emapresentações de terça a sexta. De 9 a 16 de fevereiro, a AvenidaAstolfo Dutra transformou-se novamente no palco da alegria, na"Passarela do Samba Expedito Liberato". Por lá passaram 15 blocos,sendo que, destes, apenas sete concorreram ao título de Melhor Caricatode 2010.

Duas bandas se revezaram no palco montado em frente à EscolaEstadual Coronel Vieira. Nas noites de sábado e domingo e na matinê, abanda cataguasense Sensação do Axé levantou a massa tocando sucessos deCarnaval. Por diversas vezes o vocalista Rodrigo Rodrigues provocava aplateia, que respondia em coro as canções baianas.

Com 14 anos de estrada, a banda Tropicália colocou os foliões pararequebrar na segunda e terça, não deixando paradas as crianças namatinê. Hits antigos do Carnaval, como "Mila", "A dança da tomada" eoutros se misturaram a sucessos atuais como "Rebolation".

Para homenagear o "Sambulante", trio elétrico que marcou as décadasde setenta e oitenta, a organização do Carnaval convidou o Trio SantaCecília para divertir os foliões nas noites de sexta, sábado esegunda-feira. Sob o comando do DJ Ligeirinho, pessoas de idadesvariadas pularam as músicas de axé.

O Prefeito Willian, entusiasmado com esta edição do Carnaval,agradeceu o empenho de todos os funcionários municipais e à PolíciaMilitar, que colaboraram para a beleza e a alegria da festa neste ano.

íuna maravillosa Ciudad!

íDescobrid y disfrutaos de una maravillosa Ciudad!

Localização/Ubicación

Localização

por Ass. Com. PMC

10/11/2009 09:00

Localizadona Zona da Mata de Minas Gerais, o Município de Cataguases ocupa umaárea de 482,33 km². Possui 167 metros de altitude e clima quente eúmido, com temperatura média de 24,5°C. Está distante da capital, BeloHorizonte, 310 km.

Ubicación


por firma Com PMC

10/11/2009 09:00

Ubicado en la Zona da Mata de Minas Gerais, la ciudad de Odessa ocupa una superficie de 482,33 kilometros ². Tiene 167 metros de altitud y el clima caliente y húmedo, con temperatura promedio de 24,5 ° C. Está lejos de la capital, Belo Horizonte,310 km.

Más historia...

Historia

por firma Com PMC

06/11/2009 09:00

Se informa que en 1809 o 1810 varios sacerdotes, elaborado por la noticia de la existencia de diamantes en su lugar, aterrizó en río Dove, en un momento llegó a ser llamado el 'Puerto de los Diamantes. "Como resultado, se formó un pequeño núcleo de población que consiste en unos cuantos pueblos de indios blancos y varios coronada, Carapa y Puris.

Otra versión, difundida por Pinto Moreira, en su Diccionario Geográfico de Brasil ", dice a los exploradores de aventura en la región suroeste de Minas Gerais, han acampado en el mismo lugar y se recoge el peso de la mitad de Pataca de oro en la búsqueda de oro sólo en la arena de un río siguiente, un afluente del río Dove, pasando el arroyo, por lo tanto, a ser conocido como la Patata "Meia.

El hecho es que la inspección de los trabajos de la carretera que conecta a los campos de Ontario Goitacases a expensas de la Tercera División Militar do Rio Doce, bajo su mando, el coronel Guido Tomaz Marlier, francés de nacimiento y el Director General de los indios, llegó a Puerto de diamantes y, en nombre del Gobernador de la Provincia, fue el sargento José Enrique de Azevedo, vive allí, la tierra para la construcción de una iglesia dedicada a Santa Rita y la fundación de un pueblo. Así surgió el lugar que un campamento llamado Santa Rita de Meia Pataca o simplemente Meia Pataca.

Desarrollado el campamento en la base del plan de desarrollo cuidadoso, elaborado por el coronel Marlier, ha sido elevado a la parroquia por la Ley Provincial N º 209 de abril 7, 1841.

En esa época fue fundada cerca de la granja de la Gloria, un área de 3 hectáreas de terreno, cuyo propietario, el mayor Joaquim Vieira da Silva Pinto, llegó mucho que aportar al desarrollo del campo, de manera que en Octubre 10, 1851 , por la Ley provincial N º 534, el remedio fue elevada al nivel de la parroquia como parte de la ciudad de San José de la cárcel, ahora el vizconde de Río Branco, con domicilio en Meia Pataca y otros dos curas bajo su jurisdicción: San Francisco de Asís carpincho y Nuestra Señora de la Orangerie.

Se informa de que el topónimo Odessa fue adoptada a propuesta del Coronel José Vieira, hijo del mayor Joaquim Vieira nació en una granja y bañada por un pequeño río del mismo nombre en el municipio moderno de Prado. Su significado es, según algunos, "buena gente", según otros, "tierra de los pasteles de los lagos," o incluso "las personas que viven en el país de los bosques".

Formación administrativa

De Distrito fue creado con el nombre de Santa Rita de Meia Pataca, por la Ley No. 534 de 10 de octubre de 1851, la Asamblea Provincial de la minería.

El 25 de noviembre de 1875, Ley N º 2 180, la misma Asamblea que fundó la ciudad de Odessa, con territorio desmembrado de la Leopoldina, Muriaé (ex-Muriaé de São Paulo) y la UBA, y se puso fin a la circunscripción judicial del apellido. La instalación de la ciudad se produjo en septiembre 7, 1877. El efecto de la Ley provincial N º 2 766, 13 de septiembre de 1881, la ciudad de Odessa fue elevada a una ciudad y municipio tiene un término legal del Distrito de Leopoldina. En septiembre 14 de 1891, la Ley N º 2 del Estado confirmó la creación de la sede del distrito de Odessa.
La ciudad hoy en día se compone de cinco distritos: Odessa, Cataguarino, Gloria, Sereno y Vista Alegre.
(Fuente: IBGE)



Cuestiones

Noticiero 18/12/2009

Gestión evalúa los cambios en 2009

por firma Com PMC

18/12/2009 09:00
William discursando1
Hoy hace un año, en diciembre 17, 2008, Odessa sumió en el caos causado por las mayores inundaciones de su historia. Dos semanas más tarde, con el desafío de la reconstrucción de la ciudad, tuvo la suerte de los jóvenes de la ciudad El alcalde William Lobo de Almeida, de 35 años de edad. De origen popular, el hijo del trabajador y asistente de servicios generales, William fue también empleado de la planta de la fábrica. Pero estudió, se graduó y llegó a la maestra hacia el Estado Francisco School Inácio Peixoto, y desde allí, sorprendió a la tradicional y respetuosa de las fuerzas políticas de Odessa, a gozar de la preferencia en una elección histórica, en la que el ciudadano tenía un cataguasense verdadera lección de democracia.

En la mañana del Viernes, 6 de septiembre, el Alcalde William recibió en su sede a representantes de los medios de comunicación de Odessa para una conferencia de prensa y abordó los retos y los resultados del primer año de mandato. El alcalde señaló que, al entrar, Odessa estaba en un estado de emergencia, muchas familias todavía viven en escuelas y con sujeción a cualquier tipo de asistencia, lo que representa el comercio de las pérdidas, un montón de barro, basura y escombros estaban esparcidos en las calles. "Nuestra prioridad es reorganizar la vida de la población y reconstruir la ciudad y lo hemos hecho en un esfuerzo que involucró a todos los departamentos y todos Odessa", dijo.

En la salud, la atención y los esfuerzos se redoblaron para prevenir las enfermedades típicas como el dengue y la leptospirosis. Las existencias de medicamentos y equipo de lavado tuvo que ser sustituido. Además de las pérdidas en los centros de salud en diversos sectores, también cabe recordar el compromiso de recuperar el nuevo edificio de la Policlínica Municipal, que también fue inundada. El alcalde también señala que la Administración no podría proporcionar los recursos escasos para hacer un gran carnaval. "Tuvimos un carnaval modesto, adecuado a nuestra realidad, y esforzarse más para reformar las escuelas y caminos rurales para facilitar el transporte escolar y garantizar el regreso a la escuela para todos los niños".

Por encima de todo el desorden provocado por los desastres naturales, es de destacar que el alcalde William tomó la ciudad con 11 millones de dólares de la deuda de las administraciones anteriores. Además, en los primeros meses de la Administración Municipal, sintió los efectos de la crisis financiera mundial en Brasil, llevó a la caída de los ingresos en todos los niveles y, por tanto, una reducción significativa en el Fondo de los Municipios, aprobada por el gobierno federal para salas. "Sin embargo, podemos trabajar con la creatividad y el sentido común y, a diferencia de muchos gobiernos locales no han hecho despidos y la crisis no afectará a la prestación de servicios locales", dijo el alcalde.

Sin embargo, William explica los ajustes necesarios: "Hoy en día la ciudad abre sus puertas desde el mediodía, pero no sucede con el impacto de la nómina. Según la legislación, la mayoría de nuestros empleados de carrera tienen una carga de trabajo de seis horas, si me pongo a trabajar todos los días tienen que pagar las horas extraordinarias ". El alcalde, sin embargo, se apresura a señalar que "desde el comienzo del año, los empleados participan en nuestro proyecto para gobernar. Hoy en día nuestra barrenderos son reconocidos, trabajo estandarizado y son valorados por sus supervisores, y esto se extiende a todos los sectores gobierno. Optamos por una administración pública moderna, con planificación, objetivos y mejorar las posibilidades y competencias de nuestros empleados ".

Siempre en su estilo de gobernar, William recordó a los entrevistadores que desde el inicio del gobierno, ha mantenido reuniones semanales con todos los secretarios. "Aquí el debate, discutir, discrepar, también, es natural, pero siempre salió de la reunión más unido y fortalecido". El alcalde también habló de la experiencia que llevó al director de la escuela la posibilidad de añadir su administración y al mismo tiempo, dar a cada secretario de una mayor autonomía de gestión en una administración descentralizada, pero se centra en los objetivos y resultados. "Estoy muy feliz con todos mis secretarios trabajado duro y puso la camiseta, jugó y animó para el equipo y comprender que tenemos un proyecto colectivo. Lo único que lamento la necesidad de haber sacrificado el presupuesto de algunos departamentos, porque en un año muchas dificultades y la falta de recursos, tuvimos que priorizar.

En la entrevista, el alcalde William dio ejemplos de los retos de rutina del alcalde, poco conocido para la población: "El gobierno redujo el valor de las transferencias de Fundeb (fondo nacional que financia la educación) un mes a otro, como si pudiera reducir la misma proporción, los gastos de los sueldos de la educación profesional ". Citando cifras de la Confederación Nacional de Municipios, el alcalde informó de que William Odessa debería cerrar el año por lo menos $ 2 millones en las transferencias del Fondo de los Municipios, en comparación con los números del

mi acogedora ciudad



Arriba a la izquierda la bandera azul pertenece a Cataguases, Después la de Brasil, arriba en la derecha la de la província de Minas Gerais. Abajo las fotografías y ubicación de la ciudad de Cataguases.



Noticiero 18/12/2009

Administração avalia mudanças ocorridas em 2009

por Ass. Com. PMC

18/12/2009 09:00

Willian discursando1
Há exatamente um ano, em 17 de dezembro de 2008, Cataguases mergulhava no caos provocado pela maior enchente de sua história. Duas semanas depois, com o desafio de reconstruir a cidade, assumia os destinos do município o jovem Prefeito Willian Lobo de Almeida, 35 anos de idade. De origem popular, filho de operário e de auxiliar de serviços gerais, Willian foi também funcionário de chão de fábrica. Mas estudou, formou-se professor e chegou à direção da Escola Estadual Francisco Inácio Peixoto, e, a partir daí, surpreendeu as tradicionais e respeitosas forças da política de Cataguases, ao conquistar a preferência numa eleição histórica, na qual o cidadão cataguasense dera uma verdadeira aula de democracia. 

Na manhã da última sexta-feira, dia 6, o Prefeito Willian recebeu em seu Gabinete representantes dos principais veículos de comunicação de Cataguases para uma entrevista coletiva e abordou os desafios e resultados do primeiro ano de governo. O Prefeito lembrou que, ao assumir, Cataguases encontrava-se em estado de calamidade pública, muitas famílias ainda alojadas em escolas públicas e dependendo de toda a assistência, o comércio contabilizando prejuízos, muita lama, lixo e entulho se espalhavam pelas ruas. "Nossa prioridade era reorganizar a vida das pessoas e reconstruir a cidade e assim fizemos, num esforço que envolveu todas as nossas secretarias e toda a Cataguases", explicou. 

Na Saúde, a atenção e os esforços foram redobrados para evitar doenças típicas como a dengue e a leptospirose. Estoques de medicamentos e equipamentos levados pelas águas tiveram que ser repostos. Além dos prejuízos em vários postos de saúde de bairros, também vale recordar o empenho de recuperar o novo prédio da Policlínica Municipal, que também foi inundado. O Prefeito também lembra que a Administração não poderia disponibilizar os recursos já escassos para fazer um grande carnaval. "Fizemos um carnaval modesto, adequado à nossa realidade, e nos empenhamos muito mais em reformar escolas e as estradas rurais para viabilizar o transporte escolar e garantir a volta às aulas para todas as crianças". 

Não bastasse todo o transtorno trazido pelo desastre natural, vale ressaltar que o Prefeito Willian assumia o município com R$11 milhões em dívidas de gestões anteriores. Além disso, nos primeiros meses da Administração Municipal, sentia os reflexos da crise financeira mundial, que no Brasil provocou queda de arrecadação em todos os níveis e, por conseguinte, significativas reduções de recursos do Fundo de Participação dos Municípios, repassados pelo governo federal às prefeituras. "Ainda assim, conseguimos trabalhar com criatividade e bom senso e, ao contrário de muitas prefeituras, não fizemos demissões em massa, e a crise não comprometeu a prestação de serviços à população", afirmou o Prefeito. 

Contudo, Willian explica os ajustes necessários: "Hoje a Prefeitura abre suas portas a partir do meio-dia, mas isso acontece para não impactar a folha de pagamento. De acordo com a legislação, a maioria de nossos funcionários de carreira tem carga horária de seis horas, se eu colocá-los para trabalhar o dia todo terei que pagar hora extra". O Prefeito, entretanto, fez questão de ressaltar que "desde o início do ano, os funcionários se engajaram em nosso projeto de governar. Hoje nossos garis são reconhecidos, trabalham uniformizados e são valorizados por seus encarregados, e isso se estende por todos os setores do governo. Optamos por um estilo moderno de administração pública, com planejamento, metas e valorizando os potenciais e as atribuições de nossos funcionários". 

Ainda sobre seu estilo de governar, Willian lembrou aos entrevistadores que, desde o início do governo, vem mantendo reuniões semanais com todos os secretários. "Ali a gente debate, discute, discorda também, é natural, mas sempre saímos da reunião mais unidos e fortalecidos". O Prefeito falou ainda que trouxe da experiência de diretor escolar a capacidade de agregar sua equipe de governo e, ao mesmo tempo, dar a cada secretário maior autonomia de gestão, numa administração descentralizada, mas focada em metas e resultados. "Estou muito satisfeito com todos os meus secretários, todos trabalharam muito e vestiram a camisa, jogaram e torceram pelo time e entenderam que temos um projeto coletivo. Apenas lamento a necessidade de ter sacrificado o orçamento de certas secretarias, pois, em um ano com tantas dificuldades e escassez de recursos, tivemos que estabelecer prioridades". 

Na entrevista, o Prefeito Willian citou exemplos de desafios na rotina do prefeito, pouco conhecidos da população: "O governo reduziu o valor de repasses do Fundeb (fundo nacional que financia a educação) de um mês a outro, como se eu pudesse reduzir, na mesma proporção, as despesas com salários dos profissionais da Educação". Citando números da Confederação Nacional dos Municípios, o Prefeito Willian informou que Cataguases deve fechar o ano com menos R$ 2 milhões em repasses do Fundo de Participação dos Municípios, quando comparado com os números do ano passado.

Fiesta del Cine en Cataguases

Vivir la Cultura Festival de Cine estimula la producción de películas cortas y ocho premios en las categorías de la competencia


Las películas de los Puntos de Cultura de seleccionados para participar en este tema muestra audiovisual en Cabo Verde en África, en 2010.

Entre el 16 y el 20 de diciembre de 2009, el Museo Nacional del Complejo Cultural de la República, ubicada en Brasilia será sede del primer Festival de Cine Cultura Viva, muestran cortometrajes de ficción realizados por directores que han producido sus películas desde el año 2007.

El festival tiene como objetivo evaluar y analizar la actividad del cortometraje en la industria del cine, la integración de realizadores provenientes de estados como Brasilia, Sao Paulo, Río de Janeiro, Pernambuco, Bahía, Pernambuco, Río Grande do Sul y Minas Gerais, y también actualizar el público interesado a través de debates y conferencias de expertos.

Otra prioridad es integrar a productores independientes, que aún no están conectadas a la red de la cultura viva, un programa diseñado para promover la diversidad cultural de Brasil, creado por el Ministerio de Cultura (MinC). Visual Realizaciones cineastas miembros de los Centros de Cultura - Iniciativas de la producción cultural desarrollada por la sociedad civil para Conveniadas MinC - también forman parte del Festival.

III Festival de Cine de Cultura de la Vida, un evento que cierra el año cinematográfico en Brasilia, consistirá en una exposición competitiva, una serie de conferencias y debates punto especial Espectáculos y Brasil, que se presentan películas muy corto (hasta 4 minutos), producida por los puntos de cultura asociación de TV con Brasil. Para la competencia de Exposiciones, se seleccionarán 20 ficciones cortas 05 a 26 minutos.

Puntos de cultura que tienen sus cortometrajes seleccionados para la competitividad automáticamente se incluirán en un espectáculo audiovisual de los Centros de Cultura que se celebrará en Cabo Verde, África en 2010 bajo los auspicios de la Acarte Puntos de Cultura (Fortaleza - CE) y la fábrica futuro (Odessa - MG).

I Festival de Cine de Cultura de la Vida una iniciativa del Grupo de Trabajo del Sector Audiovisual de los Centros de Cultura y no la organización gubernamental La Casa Verde, con el apoyo del sector audiovisual y el Departamento de Ciudadanía Cultural del Ministerio de Cultura.

Apoyo al Director - Representantes de los cortos seleccionados tendrán todos los gastos pagados (transporte, alojamiento y comidas) a participar en los cinco días de la realización del Festival de Cine de Cultura de la Vida en Brasilia. Además, yo vivir Cultura Festival de Cine trofeos de premio a los ocho categorías: Mejor Película, Mejor Director, Mejor Guión, Mejor Montaje, Mejor Música Original, Mejor Fotografía, Mejor Actor y Mejor Actriz. Para el ganador de mejor película del Festival de Cine de Cultura de la Vida será un cheque por mil reales y premios.

Las 20 películas seleccionadas para la muestra de la competencia.: 1. A OTRA PAREJA, por Engels Cecilia - SAO PAULO - SP - 12min. Director: Cecilia Engels Producción: Bruna Constantino Intérpretes: Luciana Paes, Haroldo Costa Ferrari, Leandro Feigenblatt. Sinopsis: Jonas y Flavio, forman una pareja estable, que se involucra con Maira, que se queda embarazada. Pero Jonas demuestra un fuerte deseo de tener el niño y formar una familia con Flavio.

2. TIERRA DE CIEGOS, John Boltshauser - RIO DE Janeiro/2009 - RJ - 18min. Dirección y Guión: John Boltshauser Cast: Babu Santana, Rodrigo dos Santos, Wendell Barros, Shirley Cruz, André Luiz House, Helio Rodrigues, Biju Martins, Roberto Pacheco. Sinopsis: faba y un traficante de drogas detenido en una celda común con otros delincuentes. Al igual que Sherezade, que cuenta historias de librarse de la muerte, faba utiliza el mismo dispositivo para escapar de la triste realidad.

3. 3.33, de Sabrina Greve - SAO PAULO - SP/2009 - 12 min. Escrito por: Sabrina Greve Foto: Tatiana Viana Dirección de Arte: Ana Cerutti, Laura Páez Editor: Michael Kavanagh, Sabrina Greve Música original: Beatriz Azevedo Producción Ejecutiva: Chantal Goldfinger, Sabrina Greve Intérpretes: Barbara Paz de sonido: Ernesto Lozano. Sinopsis: oscurecer la habitación, dejar de pensar, matar el tiempo, tomar el medicamento, llame a sus amigos, se pierda la broma, sumergirse en el mar frente a la luz a las 3:33.

4. ELETROTORPE, Yuri Amaral y Nalu Béco - SAO PAULO - SP/2008 - 15min. Director: Yuri Amaral y Nalu Béco Producción: Juliana Vicente Música original: Andre Guazzelli Con: Real Thiago / Leonardo Pisano Rita / Rita, Joao Rodrigues / Helio, Mayana Moura / Clara. Sinopsis: Una noche, mundos aparentemente inconexos se cruzan. Una carretera y un rave es el comienzo y el final de un insólito viaje de la vida de cuatro personajes que se ven obligados a confrontar sus valores en un viaje de los estupefacientes y el sonido de la música electrónica.

5.PORNOGRAPHICO, Paula Gomes - Salvador - BA Guión: Harold Bennett Director: Paula George y Harold Bennett Director de Fotografía: Harold Bennett fija: Antonio Paim Edición: Harold Bennett Intérpretes: Fernando Neves, Camilla Sarno Intérpretes: CA Costa, Bob Andion Pedro Morais, Rubens Leite, Braz Vaguine, Virginia Luz, Victor Alves. Sinopsis: El viejo proyeccionista en un cine porno vuelve a descubrir el sentido de su propia vida, cuando se prevé la reunión de una joven prostituta, con el mágico mundo del cine.

6. Ana Beatriz de Clarissa Cardoso - RIO DE JANEIRO - RJ/2008 - 9MIN.Roteiro y Dirección de Clarissa Cardoso, basada en el cuento de Julián Cazarré Intérpretes: Julian Cazarré, Peti Portela, Sérgio Lacerda. Sinopsis: Ana Beatriz y Roberto todavía no se conoce, pero el uno para el otro. Y a principios de promesas ... Ser igual a cualquier otro.

7.NADA ser como antes, Milagros Breno - BELO HORIZONTE - MG/2009 Intérpretes: Raúl Starling, Angelo Alves, Guimarães Elvecio, Nanda Aguilar Director: Breno Milagros Productores: Milagros Breno e historias de Acción contra las Minas Guión: Breno milagros en una historia corta Gomes de Duilio. Sinopsis: Hugo, un niño de diez años, tiene una fascinación por los insectos, y la búsqueda en la compañía de Sitting Bull, el medio extraño de edad el hombre que acaba de conocer. Nada será como antes en la vida de Hugo.

8. ÁMBITO DE APLICACIÓN DE REFLEXIÓN, Rafael Fanton Onzi - Porto Alegre - RS Dirección y Guión: Rafael Fanton Onzi Intérpretes: Arturo y Patricia Quadros Soso. Sinopsis: "Un niño. Un espejo. Un amigo imaginario .. Lo que no puede ser tan imaginario como el bien".

9. ÚLTIMOS DOS de Thiago Vieira - SAO PAULO - SP/2009 - 7 min. Director: Thiago Vieira Guión: Haydée Rassi Producción: Cris Eugenia Intérpretes: Tatiana Thomé y Vinicius Zucatelli. Sinopsis: La película muestra una pequeña parte de la historia de una pareja en crisis. Después de ver un programa de televisión, el marido se levanta para salir a dar un paseo, pero su esposa le pregunta acerca de esta súbita partida.

10. Arraigadas, Niu Batista - João Pessoa - PB/2008 - 13,42 min. Director: Niu Bautista Con: Di Marco Aurelio, Chico Viola. Sinopsis: Los hermanos y Salustiano Minervino raíces en la esencia de los sentimientos, las referencias y los traumatismos, en una existencia de un hábitat natural, muestran un drama que los flujos de las preguntas. Con la estética realista del interior del noreste, el vídeo más allá del regionalismo.

11. Es mi alma HERMANA DE DIOS, producciones de taller - Recife - PE. Argumento Raimundo Carrero Intérpretes: Luisa Lobo Roger De RENOR, Lais Vieira, João Freire Baltar, Leo Antunes, Fabiana Pirro, Lara Mafra, Camila Moraes, Raimundo Carrero, Cezar Maia Director: Luci Alcántara Guión: Luci Alcántara y Raimundo Carrero. Sinopsis: "Yo siempre y ellos siempre han sido la libre

12. El intercambio, André Rolim - SAO PAULO - SP - 10min. Dirección y guión (adaptado): André Rolim Producido por: kinoosfera Film Co-producción: Cuidado Ware Intérpretes: Cinira Fiuza, Siomara Schröder, Liese Touma. Sinopsis: Uno de un agente de telemarketing trata de convencer a un par de compras del cliente otro producto de su empresa.

13. BRASILIA, J. Procopio - BRASILIA - DF/2008 - 15min. Producido y dirigido por J. Procopio Intérpretes: Eduardo Moraes, Nonato Dente de Ouro, Allice Bombom, Thiago Fragoso, Nara Faria, Similião Aurelio, Chico, Santa Ana, Sergio Fidalgo. Sinopsis: Edu es un cortometraje con un argumento: la construcción de Brasilia no, todas las obras dejadas por la mitad, y cuarenta y cinco años más tarde, un antropólogo, un arquitecto y un director de cine hacer un tour a las ruinas arqueológicas de la construcción.

14. Pedir perdón, de Camargo Carvalho - Brasilia - DF/2009 - 17MIN.Elenco: Fernanda Rocha, Vinicius Ferreira, Fritsh Roque, André Deca, Camille Santos Escrita y dirigida por Iberê Carvalho.Sinopse Un hombre golpea a un taxi. Así comienza la búsqueda de Pedro alucinado por Elisa en una lluviosa noche de Carnaval.

15. ONCE: ONCE de Cauê Ramos - SAO PAULO - SP - 9min. Director: Angeli Caué Guión: Alexandre Dantas y Caué Angeli, inspirada en la historia "ilegible" de los actores Mocyr Sclair: Fraga Viejo, Suzana Alves y Joas Campos. Sinopsis: ONCE: ONCE es un retrato de una joven pareja moderna, en la que las ambiciones sociales y profesionales a menudo se superponen con los sentimientos, dice que las similitudes y diferencias que la mayoría de las parejas terminan corriendo a en algún momento de la vida.

16. DOIDO Lele de Ceci Alves - Salvador - BA - 15min. Intérpretes: Vinicius Nascimento, Nonato Freire, Mauricio Pedrosa, Jussara Mathias Dirección y guión: Ceci emitidos Dirección Alves: Adriano Smith Art Director: Lee Hamilton. Sinopsis: Salvador, los años 50. Caetano, pobres, mestizos, los sueños de convertirse en un cantante de radio, para el deleite de la madre y el disgusto de padre. Él sale cada noche desde su casa para intentar, sin éxito, la suerte en el concurso de talentos. Hasta que una noche, apostó todo en un loco y divertido, y el rendimiento final. Nada muy diferente si no Caetano era un niño.

17. La parada final de Luiz Luppi - Belo Horizonte - MG - 13.15 min. Dirección y edición: Cavalcanti y Alexandre Pires Luciano Luppi Con: Adauto Pinheiro, Adriane García, Antonio Ariel, Bento de Abreu Cavalcanti, Beth Grandi, Camila Falabela, Cecilia Fernández, Decio Cristiano, Diego Ferreira, entre otros. Sinopsis: Los presos hace diez años en un atasco de tráfico, la gente (y no de pasajeros más) De una vida media pasiones, los conflictos y un dilema - es mejor quedarse para proteger el interior del autobús ... O volver a descubrir el mundo exterior?

18. Fear Of The Dark, el Brandão Cauê - DF - 17 min. Dirección y guión: Cauê Brandão Producción: Michelle Horovits y Danilo Godói Intérpretes: Andrade Jr., Marcia Mármol, Julia Rizzo, Roberto Martín, Nielson Mena, Aline Padilha, Luis Octavio. Sinopsis: la familia trata de vivir entre las consecuencias de un acto de violencia.

19. After Dinner - Alba y Nara Azevedo Viana - PE - 7 MIN Dirección y guión: Alba y Nara Azevedo Viana Con: Germano Haiut Giordano Castro y Pedro Dias Figuración: Bruna Alquete, Cris y Hugo Viana Peixoto Productora: Ragdoll Productions

Sinopsis: Pedro va a dar un paseo por la noche después de cenar, y es sorprendido por un ladrón. En un intento de negociar el robo, no es una conversación inusual. Adaptado de la crónica Después de la cena, de Carlos Drummond de Andrade.

20. Sala 38, Thomas Edward Hale - RIO DE JANEIRO - RJ/2008 - 25 min. Escrito por Christopher Slayter y Thomas Edward Hale Director: Thomas Edward Hale Edited: Thomas Edward Hale Música y sonido: Portal Productor Teoría: Vanessa Falabella

Conematografia: Thomas Edward Hale Intérpretes: Débora Falabella, Alexandre Cioletti, Cynthia Falabella, Barbara Paz Con extra: Jennica Hayworth, Renata Abreu, Suellen Slindvain, Maythe Albuquerque. Sinopsis: Todo el mundo ha pasado por algo que no entiende - como si por un momento nuestro mundo real y nuestro mundo de los sueños se confunden entre ellos. El tiempo parece velocidad arriba y hacia atrás, las cosas suceden fuera de orden, nuestra memoria parece no tener sentido - pero hay lugares donde esos momentos no se puede ignorar. Lugares donde se puede escuchar voces que no sólo se hace eco. Lugares como la habitación 38. Recuerde: usted no puede salir de un lugar nunca llegó.

Patronato del Festival.: Adriana de Andrade - es un antropólogo, director profesional continuista y productor de cine. Funciona con Audiovisual desde 1985, donde comenzó como una sociedad de cine en Cineclube Glauber Rocha. De 1990 a 1992 estudió cine en el Conservatorio Libre du Cinéma français-CLCF en París, Francia. Ha participado desde entonces en diversos productos audiovisuales en diferentes áreas técnicas y también en la dirección y producción de cine y vídeo.

Eladio García - es escritor, director y productor ejecutivo de la película y video independiente, fue presidente de la Goiana de Cine y Video (AGCV) entre 2004 y 2008, miembro fundador del Foro Permanente de la Cultura en Goiânia (desde 2001). Recibió el premio al Mejor Montaje en el XXIII Video Guarnicê de Cine y Video (2000) y también el premio a Video del Apocalipsis 7 Festival de Cine y Vídeo de Cuiabá (1999), entre otros.

John Vargas - Director de cine, Director de Producción y Director de Fotografía. Reconocido en Brasil como un Master en Ciencias de la Comunicación - Área: Comunicación Audiovisual y de Estética de la Universidad de Sao Paulo, en 17/06/2003. Profesor de la Producción y Producción ll lli viaje Técnico de Cine de la Universidad Gama Filho marzo 2005-diciembre 2006. Profesor de Organización de la Producción ll de cine y de viaje Técnico de Cine de la Sociedad de la Educación Superior Estacio de Sá, de marzo a diciembre de 2003. Coordinador del Festival de Cine Brasileño de Promoción / Grupo de Nuevo Cine, enero 2001-septiembre 2002. Director de Cultura de TV punto a punto, el aire en la televisión en Brasil.

. [I Festival de Cine Cultura Viva, 16 a 20 de diciembre de 2009 el Museo Nacional del Complejo Cultural de la República - Brasilia, Setor cultural de África - Lote 2, junto con el plan maestro de carreteras, el Eje

íEL TREN inolvidable a quienes lo ven!

    el trem

una maravilla vista de la plaza

vista de la plaza

parte historica de cataguases


parte historica de cataguases

Un día en la plaza santa rita

Un día en la plaza santa rita

Ayuntamiento

      la alcaldía

El Colegio Cataguases, Cataguases,BRASIL

éste fue contruido por el arquitecto Niemeyer

Mi Ciudad

http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/vista2.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/kta.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/vistadekta.jpg íArriba Cataguases!, íVenga a disfrutar y a conocer de este maravilloso rincocito de la Província de Minas Gerais!

Cerro del Cristo en Cataguases

 

http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/cerrodelcristo.jpgíConozca el cerro del Cristo dónde está ubicado la imagen de Jesucristo!

La Bella Iglesia

 http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/iglesia.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/iglesia2.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/iglesia3.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/laiglesiadestarita.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/plaza.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/plaza2.jpg 

Fotografías

http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/historia.jpg http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/historico.jpg 

Fotografías de la Historia de Cataguases 

Puente de Cataguases

http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/elpuentedemetal.jpg 

íCómo es bello este puente!

Una Noche en Plaza de Sta. Rita

plaza de santa rita 

http://eduardobaiaopimenta.blogspot.es/img/plazasantarita.jpg

CATAGUASES: Ensamblo para apuntar en MODERNIDAD.

CATAGUASES: Ensamblo para apuntar en MODERNIDAD. ¿Una tradición Antonio de Paiva Moura de la modernidad porqué? La actual ejecución fue motivada por la persistencia de un examen descriptivo y analítico del patrimonio artístico acumulado del modernista en la ciudad de Cataguases, desde las primeras décadas del siglo XX. Con la alianza de los sectores diversos de la iniciativa privada y de los servicios públicos un equipo rico en valores era técnico intelectual, científico contratante y para la realización de caer de la cantidad extraordinaria. La calidad del trabajo final del equipo llevó a las instituciones implicadas en el proyecto a la iniciativa de la edición de un catálogo en tablóide del formato con 34 ilustró Cataguases intitled las páginas: uno para mirar en modernidad. Para más explícito que cualquier la evidencia de los artes modernos en Cataguases y no importa cómo difícilmente si tiene tinta del costo con ésta obvia, el alambique nosotros tiene eso a contestar a una vieja investigación: Porqué Cataguases obtenido para ponerse de manifiesto en el movimiento brasileño del modernista con la proyección nacional a través de " Verde" grupo; , en 1927. ¿Por qué esta semilla era nato y florecido con tanto vigor en todas las clases artísticas, en los cuarenta años lo que sigue el 1927? Para el comienzo de la controversia, puesto que no podemos desecharlo, debemos mirar a las raíces y a las semillas de la mentalidad del modernista de Cataguases en la forma intelectual e ideológica de los mineros y de los brasilen@os del siglo XIX. Pues Cataguases él es una ciudad del sudeste del Brasil, podemos limitar nuestro campo del análisis a esta región. La nueva mentalidad se convierte inmediatamente en resistencia que la cultura sedimentó con las ideologías del establecimiento, cuyo el Barroco y el Rococó es marcas incisivas del retiro difícil. La cultura barroca fue asociada a los intereses del nato en los colonizadores del reino y porque asimiló y separó hacia fuera las líneas de dirección de Concílio de Trento (1545/1563), en la dirección del establecimiento de América; en el combate al protestantismo y a otras manifestaciones religiosas. La cultura barroca valoró el enriquecimiento de los católicos de los colonizadores. De un lado, continuó existiendo la visión del mundo del renacimiento, optimista y del estremecimiento de la vida; de otro, la extremidad de oposición de esta visión también encontró a muchos adeptos, que prefirieron abrazar una vida de la reclusión religiosa del mundo. Dos frases en latín, de direcciones de oposición ilustran la ambigüedad del comportamiento barroco: diem del carpe, de que significa aplicaciones de favorecer hoy; a otro un mori es el recuerdo, de que que significa recuerda a usted, hombre, que usted morirá un día. En la verdad, porque los colonos subordinados la segunda frase fue permitida solamente. El arte barroco comtempla el lujo y la abundancia como forma de la intimidación. Las charlas y él de la poesía " barroco del exaltavam; virtudes" heroico hecha e de las figuras verdaderas, el nato en los colonizadores del reino, de las autoridades civiles, militar y religioso, el ejemplo: " El Caramuru" , de Frei Jose de Santa Rita Durão (1722/1784), exalta el colonizador portugués en la figura de Diogo Alvares. " El Eucarístico" Triunfo; , del hacha del herrero de Simão (1733), del exalta la nación portuguesa tan privilegiada para que dios domine la otra gente y la abundancia mineral como la propina para el " bem" que practicaron. " El trono episcopal de oro, corregido para el Silva de Francisco Ribeiro DA del sacerdote, en 1749, el coletânea uno de las piezas literarias que dicen a la recepción festiva al primer obispo de Mariana, Dom Frei Manoel de un Cruz, ocupado de la dignidad de un papa o de un rey. " El Uraguai" , de Jose Basílio de la gamma (1741/1795), aunque la dificultad en decir los acontecimientos de la expulsión de las jesuitas de América y de la belleza formal de sus poemas, tenía eso a bajular el marqués de la casa de la paloma y general Gomes Freire de Andrade, en el estremecimiento de sus figuras. Tomaz Antonio Gonzaga (1744/1810), sin embargo ha sobrepasado las cuestiones estéticas de la barroca, continúa enganchado a la política del establecimiento del " terrible de la reina Maria I. del conservador y del déspota; Tratado al derecho natural apoya el iluminista Hobbes del despotista y se opone a él el iluminista liberal Locke. Gonzaga dice: " Mi opinión es que el rey no puede ser de forma alguÌn subordinado a la gente; e por lo tanto a pesar de el rey gobierna y cometa un cierto delito, ni por lo tanto la gente si puede fijar de castigos contra él. (CARDOSO, W. 1956) para John Locke (1632/1704) el extremo del estado es proteger las leyes naturales de cada uno. Cuando el estado no reconoce ni niega a ciudadanos las sus derechas, juega su función gravemente. En esto en caso de que eso, los ciudadanos tenga la derecha de ofrecer la resistencia a él y también de rebelar sí mismo. (SCIACCA, M F, 1966) la historia de la ocupación y de la exploración del territorio de la explotación minera después de que el officialization del descubrimiento del oro (1696) sea muy similar a la conquista de México para los cortes de Hernán de 1519 el 1520. Interesó al español el oro y la obediencia del Azteca. Sigue más adelante la destrucción de las culturas mayas y del inca. En minas habían movido a los aboriginals lejos del proceso del civilizatório de la forma violenta. La agricultura para proveer no contó en el trabajo aborigen y la explotación minera, mucho menos según la denuncia de documentos llamados las letras chilenas, los aboriginals fue disminuida como buscando y ofrecida los perros como alimento. Los negros fueron ocupados como de carga animal y como objeto del deseo sexual en el exceso del " del principio; diem" del carpe; que él liberó al caballero famoso de la orden de Cristo, Fernandes João de Oliveira, para vivir en el contrahand de la ley con su Silva de DA del paramour de Chica. El demasiado los pursuings de la población de la capitanía sufrió persecuciones de toda la orden: Confisco de la colección buena, extrema de tributos, de impuestos especiales, de la pena de la muerte y del destierro. Las ideologías barrocas que habían alimentado la exploración colonial habían inundado la cultura de la nación brasileña en preconcepciones y vicios del comportamiento, el objeto de la resistencia y la negación para sus sucesores del siglo XIX. La presencia de la familia verdadera en Rio de Janeiro y la independencia del Brasil había abierto más adelante manera ida y a cambio de de la Europa qué él oportunizou para almacenar la munición contra la mentalidad del colonialista. Dos cadenas habían formado la mentalidad del anticolonialist: El Romantismo como fuente de ideas estéticas y filosóficas y liberalismo, fuente de política económica de las ideas y. Más adelante, la fusión de la corriente dos unas forma el Ecleticism. El liberalismo es hijo del Iluminismo y pues tal se opone a la cultura barroca. Elogia la política de la libertad o de la conciencia, en la oposición a la autoridad del estado y de la iglesia. La manera de salvaguardar la libertad y las derechas de la iniciativa particular es restringir las atribuciones más posibles del estado. En el campo estético la tendencia liberal es considerar las obras de arte como mercadora; para valorar los aspectos los aspectos y el perpetuación decorativos de las imágenes de los figurões de la sociedad burguesa. En esto en caso de que eso él tenga una tendencia la estandardización del gusto artístico como condición de comercialización. Francia e Inglaterra dominan el material arquitectónico de la producción que exportan a los países periféricos. En base del arte clásico la industria europea exporta pseudo obras de arte producidas en serie. El Romantismo apareció para la oposición al racionalismo del iluminista y si se opone al liberalismo en cara de su carácter que aniquila del punto de vista humano, social y cultural. Hace la oposición seria al Barroco para su comprometimento con el colonialismo y el imperialismo. Valoró las culturas nacionales y regionales (nacionalismo y patriotismo). Todavía las voces románticas se presentan hoy contra la amenaza que hace para pesar en la supervivencia apropiada de la especie, como peligro de catástrofes ecológicas. Está en este aspecto que el Romantismo a continuación divulgó a toda su fuerza crítica y a su lucidez de la ceguera de las ideologías del progreso. Los críticos románticos vuelcan cuál él era él está del campo de la visión liberal individualista del mundo: cuantificación, pérdida de los valores cualitativos, humanos y culturales; soledad de los individuos; desenraizamento, enajenación para la mercancía, dinámica incontrolable del maquinismo y la tecnología, degradación de la naturaleza. En el estético, en cambio del concepto liberal, el Romantismo valora la fuerza creativa del individuo, como su contribución a los valores humanistas, disentailed de la condición de comercialización. Los artistas como Delacroix, Corot, Courbet y Daumier son los fundadores del Modernismo. Si en el siglo XX, la licencia de los movimientos artísticos de la asignación por el nombre de Romantismo, él no es poca verdad que corriente tan importante como el expressionismo y el surrealismo, tan bien como los grandes autores muy traen profundamente la marca de la visión romántica. Esta visión del mundo puede haber perdido la etiqueta, pero no perdió la dirección. (LÖWY, M, 1995) el Ecleticism junta teses de oposición diversos en un solamente uno temático, haciendo sin lo que él tiene de incompatible. El hábito se crea de liberalismo y del Romantismo para elegir lo que se juzga mejor. En el ecleticism estético de o sirve de tal manera al mercado cuánto a convertirse de la creación artística qué razonablemente se llaman " nouveau" del arte; e el ecleticism apropiado. En el Brasil, dos instituciones si inscripción como horquilla de las ideas liberales y románticas. El Caraça y la escuela de la derecha de São Pablo. El movimiento liberal de 1842, tenía en su gran cantidad de las filas de anterior-pupilas del Caraça. La participación de los profesores del Caraça en el episodio relacionado era tan grande que el gobierno monárquico decidía cerrarlo, transferencia referente a actividades de escuela a Congonhas. En el Caraça él studie

CATAGUASES:

CATAGUASES: Uno para mirar en MODERNIDAD.





 


 

Uma tradição de modernidade

Antonio de Paiva Moura

Por que ? 

A presente obra foi motivada pelo empenho de um levantamento descritivo e analítico do patrimônio artístico modernista acumulado na cidade de Cataguases, desde as primeiras décadas do século XX. Com aliança de diversos setores da iniciativa privada e serviços públicos foi contratada uma equipe rica em valores intelectual, técnico e científico para a realização de tombamento do extraordinário acervo. A qualidade do trabalho final da equipe levou as instituições envolvidas no projeto à iniciativa de edição de um catálogo em formato tablóide com 34 páginas ilustradas intitulado Cataguases: um olhar sobre a modernidade. 
Por mais explícita que seja a evidência das artes modernas em Cataguases e por mais que se tenha gasto tinta com esse óbvio, ainda temos que responder a uma velha indagação: Por que Cataguases conseguiu tornar-se evidente no movimento modernista brasileiro com a projeção nacional através do "Grupo Verde", em 1927. Por que essa semente nasceu e floresceu com tanto vigor em todos os gêneros artísticos, nos quarenta anos seguintes a 1927 ? Para começo de polêmica, já que não podemos descartá-la, devemos procurar raízes e sementes da mentalidade modernista de Cataguases na forma intelectual e ideológica dos mineiros e brasileiros do século XIX. Como Cataguases é uma cidade do Sudeste do Brasil, podemos limitar nosso campo de análise a esta região. 
De imediato a nova mentalidade converte-se em resistência à cultura sedimentada através das ideologias da colonização, da qual o Barroco e o Rococó são marcas incisivas de difícil remoção. A cultura barroca estava associada aos interesses dos colonizadores e reinóis porque assimilou e difundiu as diretrizes do Concílio de Trento (1545/1563), no sentido da colonização da América; no combate ao protestantismo e outras manifestações religiosas. A cultura barroca valorizava o enriquecimento dos colonizadores católicos. De um lado, continuava a existir a visão de mundo do Renascimento, otimista e de exaltação da vida; de outro, o extremo oposto desta visão também encontrava muitos adeptos, que preferiam abraçar uma vida de reclusão religiosa do mundo. Duas frases em latim, de sentidos opostos ilustram a ambigüidade do comportamento barroco: carpe diem, que significa aproveita o dia de hoje; a outra é memento mori, que significa lembre-te, homem, que morrerás um dia. Na verdade, para os colonos subalternos só era lícita a Segunda frase. A arte barroca contempla o luxo e a riqueza como forma de intimidação. A poesia e a prosa barrocas exaltavam as "virtudes" e feitos heróicos das figuras reais, dos reinóis colonizadores, das autoridades civis, militares e religiosas, a exemplo: 
"O Caramuru", de Frei José de Santa Rita Durão (1722/1784), exalta o colonizador português na figura de Diogo Alvares. "O Triunfo Eucarístico", de Simão Ferreira Machado (1733), exalta a nação portuguesa como privilegiada por Deus para dominar outros povos e as riquezas minerais como gratificação pelo "bem" que praticavam. "O Áureo Trono Episcopal, editado pelo padre Francisco Ribeiro da Silva, em 1749, coletânea de peças literárias narrando a recepção festiva ao primeiro bispo de Mariana, Dom Frei Manoel da Cruz, tratado com a dignidade de um papa ou de um rei. "O Uraguai", de José Basílio da Gama (1741/1795), apesar da dificuldade em narrar os acontecimentos da expulsão dos jesuítas da América e da beleza formal de seus poemas, teve que bajular o Marquês de Pombal e o general Gomes Freire de Andrade, na exaltação de suas figuras. Tomaz Antonio Gonzaga (1744/1810), embora tenha superado as questões estéticas do Barroco, continua engajado na política de colonização da terrível conservadora e déspota rainha Maria I. "O Tratado do Direito Natural apoia o iluminista despotista Hobbes e contrapõe-se ao iluminista liberal Locke. Diz Gonzaga: "A minha opinião é que o rei não pode ser de forma alguma subordinado ao povo; e por isso ainda que o rei governe e cometa algum delito, nem por isso o povo se pode armar de castigos contra ele. (CARDOSO, W. 1956) Para John Locke (1632/1704) o fim do estado é de proteger os direitos naturais de cada um. Quando o estado não reconhece ou nega aos cidadãos os seus direitos, desempenha mal a sua função. Nesse caso, os cidadãos têm o direito de oferecer-lhe resistência e inclusive de rebelar-se. (SCIACCA, M F, 1966) 
A história da ocupação e exploração do território mineiro após a oficialização da descoberta do ouro (1696) é muito semelhante à conquista do México por Hernán Cortés de 1519 a 1520. Interessava aos espanhóis o ouro e a obediência do Asteca. Segue depois a destruição das culturas Maia e Inca. Em Minas os indígenas foram afastados do processo civilizatório de forma violenta. A agricultura para abastecimento não contou com o trabalho indígena e a mineração, muito menos Segundo denúncia dos documentos denominados Cartas Chilenas, os indígenas eram abatidos como caça e oferecidos aos cães como alimento. Os negros eram tratados como animais de carga e como objeto do desejo sexual na sobra da máxima "carpe diem" que liberava o famoso Cavaleiro da Ordem de Cristo, João Fernandes de Oliveira, para viver na contramão da lei com sua amásia Chica da Silva. Os demais seguimentos da população da Capitania sofriam perseguições de toda ordem: confisco de bens, cobrança excessiva de tributos, derramas, pena de morte e degredo. 
As ideologias barrocas que alimentaram a exploração colonial inundaram a cultura da Nação brasileira em preconceitos e vícios de conduta, objeto de resistência e negação por seus sucessores do século XIX. A presença da Família Real no Rio de Janeiro e depois a Independência do Brasil abriram caminho de ida e de volta para a Europa o que oportunizou armazenar munição contra a mentalidade colonialista. 
Duas correntes formaram a mentalidade anticolonialista: O Romantismo como fonte de idéias estéticas e filosóficas e o Liberalismo, fonte de idéias políticas e econômicas. Mais tarde, a fusão das duas correntes forma o Ecletismo. 
O Liberalismo é filho do Iluminismo e como tal se opõe à cultura barroca. Preconiza a liberdade política ou de consciência, em oposição à autoridade do Estado e da Igreja. O meio de salvaguardar a liberdade e os direitos da iniciativa particular é restringir o mais possível as atribuições do Estado. No campo estético a tendência liberal é a de considerar as obras de arte como mercadora; valorizar os aspectos os aspectos decorativos e perpetuação das imagens dos figurões da sociedade burguesa. Nesse caso há uma tendência á padronização do gosto artístico como condição mercadológica. França e Inglaterra dominam a produção de materiais arquitetônicos que exportam aos países periféricos. Com base na arte clássica a indústria européia exporta pseudo obras de arte produzidas em série. 
O Romantismo surgiu por oposição ao racionalismo iluminista e se opõe ao Liberalismo em face de seu caráter destruidor do ponto de vista humano, social e cultural. Faz séria oposição ao Barroco por seu comprometimento com o colonialismo e imperialismo. Valorizou as culturas nacionais e regionais (nacionalismo e patriotismo). Ainda hoje vozes românticas levantam-se contra a ameaça que faz pesar sobre a própria sobrevivência da espécie, como perigo de catástrofes ecológicas. É neste aspecto que o Romantismo revelou toda a sua força crítica e sua lucidez diante da cegueira das ideologias do progresso. Os críticos românticos viram o que estava fora do campo da visão liberal individualista do mundo: quantificação, perda dos valores qualitativos, humanos e culturais; solidão dos indivíduos; desenraizamento, alienação pela mercadoria, dinâmica incontrolável do maquinismo e da tecnologia, degradação da natureza. Na estética, ao contrário da concepção liberal, o Romantismo valoriza a força criadora do indivíduo, como sua contribuição aos valores humanísticos, desvinculada da condição mercadológica. Artistas como Delacroix, Corot, Courbet e Daumier são os fundadores do Modernismo. Se no século XX, os movimentos artísticos deixam de ser designados pelo nome de Romantismo, não é menos verdade que correntes tão importantes como o expressionismo e o surrealismo, assim como grandes autores trazem muito profundamente a marca da visão romântica. Essa visão de mundo pode ter perdido o rótulo, mas não perdeu o sentido. (LÖWY, M, 1995) 
O Ecletismo reúne diversas teses opostas em uma só temática, prescindindo do que elas têm de incompatíveis. Cria-se a partir do Liberalismo e do Romantismo o hábito de escolher o que se julga melhor. Na estética o ecletismo serve tanto ao mercado quanto à criação artística incrementando o que modicamente se chamam de "art nouveau" e o próprio ecletismo. 
No Brasil, duas instituições se inscrevem como berço das idéias liberais e românticas. O Caraça e a Escola de Direito de São Paulo. O movimento liberal de 1842, teve em suas fileiras grande quantidade de ex-alunos do Caraça. A participação de professores do Caraça no referido episódio foi tão grande que o governo monárquico resolveu fechá-lo, transferindo as atividades escolares para Congonhas. No Caraça estudou o serrano João Antonio dos Santos, primeiro bispo de Diamantina, líder abolicionista e reformador da Igreja em Minas. Dom João é o filósofo responsável pela introdução e difusão das idéias ecléticas de Vitor Cousin em Minas. Na Faculdade de Direito de São Paulo estudaram escritores românticos como Joaquim Felício dos Santos (irmão do bispo), Bernardo Guimarães e Afonso Arinos. A escola ensinava que a arma do causídico é a contestação dos males da época acumulados desde a época colonial. Os escritores indianistas como Joaquim Felício dos Santos e Bernardo Guimarães são denunciadores do escárnio e expurgo dos indígenas da vida social na época colonial. A historiografia de Joaquim Felício dos Santos denuncia tortura aos negros e aos homens desvalidos da colônia; o despotismo e a corrupção dos contratadores de diamante. Afonso Arinos reclama a devastação da natureza e valoriza a vida do sertanejo, antecipando em cem anos a Guimarães Rosa. No juízo dos colonizadores do século XVIII esses escritores seriam considerados vagabundos, subversivos e possivelmente condenados à forca ou a degredo. Os românticos tiveram a coragem de desafiar seus contemporâneos conservadores. Tiveram coragem de desfrutar de tempo ocioso para viver, para escrever, pintar, cantar, viajar e conversar. O resultado desse tempo de ócio redunda em arte pela arte e não em objetos para o mercado. No campo da arquitetura é o Caraça a primeira fonte de resistência ao colonialismo barroco. A igreja N.S. Mãe dos Homens é em estilo neogótico, com torres elevadas, transeptos alongados, vergas ogivais e vitrais em substituição a forros pintados. Logo depois Dom João Antonio dos Santos, ex-caracense, leva para Diamantina o mesmos estilo na igreja do Sagrado Coração de Jesus, ligada ao Seminário. Na pintura, a vida dos santos católicos com paisagens européias cede lugar às margens plácidas dos riachos como fez Honório Esteves, além de pintar retratos de benfeitores como Marlière. 
O neoclassicismo vindo no bojo do Liberalismo tinha a nítida intenção de remover o passado colonial barroco. A estética vinha como signo de modernidade. O Grande líder liberal Teófilo Otoni, nascido na cidade do Serro não se conforma com o conservantismo reinante no Brasil. Suas idéias republicanas e iluministas muito contribuíram para atração do gosto neoclássico. Sedes de fazendas, casas urbanas e igrejas da segunda metade do século XIX trazem a marca do neoclassicismo, como a fazenda Boa Esperança em Belo Vale e a Igreja de São Sebastião em Juiz de Fora. 

 

Então...


Guido Marliére

Cataguases nasce sob o signo de uma nova época. Seu fundador Guido Tomaz Marlière encontrava-se no local denominado Porto dos Diamantes, em 1828, como inspetor dos serviços da Estrada de Minas (Presídio, hoje Rio Branco) aos Campos dos Goitacazes, na Província do Rio de Janeiro. A estrada atenderia a uma nova política de ocupação da Região da Zona da Mata. No Porto dos Diamantes recebeu em doação um terreno, planície sedimentar na margem esquerda do Rio Pomba, para ali erigir uma capela e fundar uma povoação, que toma no nome de Meia Pataca. Anteviu ali uma cidade traçada em xadrez, com amplas praças; confortável e saudável. 
O importante é a visão de mundo e o humanismo de Marlière, em choque com as ideologias residuais da época colonial. Muito perseguido pela desconfiança de traição aos portugueses e pela xenofobia ouro-pretana, Marlière foi preso e pouco depois posto em liberdade por ordem do príncipe regente. Enviou uma carta ao desembargador-ouvidor solicitando sua designação para um lugar afastado da civilização onde pudesse trabalhar entre os índios. O pedido de Marlière foi atendido e em 1813 chegou à região compreendida hoje pelo município de Rio Pomba. Ali deu início a um dos mais extraordinários trabalhos sobre índio no Brasil. Sua primeira missão foi a de fazer um levantamento sobre usurpação de terras, abusos correlatos e ao mesmo tempo promover a restituição das terras ocupadas pelos brancos. Pelo sucesso da missão Marlière obteve a nomeação para o cargo de Diretor Geral dos Índios daquela região. Propõe a substituição de administradores inadequados ao trato com o indígena; criação de escola primária; abrigo hospitalar, além de verificar além de verificar a possibilidade de ocorrência de ouro na região. A educação ligava-se ao princípio da aproximação do indígena com o branco. A defesa do indígena contra a ação deveria ser feita na medida em que o gentio estivesse ocupado em uma atividade qualquer. Lutou contra toda uma multidão de ambiciosos assaltantes de terras e culturas indígenas, contra roubo das mulheres e filhos dos mesmos; contra covardes assassinatos de silvícolas; muitos dos quais, quando bêbados e estirados no chão, eram destripados pelas patas dos cavalos dos viandantes. (MOURA, A P, 1983). Um ano depois de fundar Cataguases, Marlière foi reformado no posto de coronal, sentindo-se frustrado por não poder terminar a sua obra. Mas a memória, as utopias e o Humanismo dele não foram apagados. Sua modernidade residia na resistência ao imperialismo e ao velho colonialismo. (1) 
A criação do povoado já havia sido autorizada pelo governador da Capitania, Diogo Lopes da Silva, em 1767, que deveria ser ocupado por mineradores egressos da região do ouro. Um século depois a política de migrações para a região muda. Não mais a busca do ouro, mas a lavoura de cafeeira. Assim começam a chegar os novos migrantes: 

 


Major Joaquim Vieira da Silva Pinto

Fazenda da Glória

Fazenda da Glória

Fazenda da Glória


Major Joaquim Vieira da Silva Pinto, nascido em 1804, em Queluz (Conselheiro Lafaiete), Seu pai era de Pouso Alto e sua mãe de Queluz. Chegou em Cataguases, em 1842, possivelmente, querendo estar distante do Movimento Liberal do mesmo ano. (SILVA, A V R. 1934) O onde é hoje o distrito de Sereno, fundou a Fazenda da Glória. Tem este nome por causa de uma imagem de N. S. da Glória, em mármore policromado, possivelmente esculpida na Itália, de tendência rococó. A Fazenda da Glória significa uma ruptura com relação à fazenda colonial, em face de seu original partido, de caráter urbano. Fachada com janelas de bandeiras duplas. O emprego de platibanda e frontão triangular arrematado por uma rocalha. Os ornatos da fachada são em estuque. Escadaria e guarda-corpo da varanda em metal, estilo art mouveau. O andar térreo é destinado a escritórios e reuniões de negócios. No segundo pavimento, salas de estar e de banquetes, decoradas com pinturas nos rodapés e altos das paredes. De frente para a fazenda, uma usina de beneficiar café e os armazéns de estoques. 

 


Coronel José Vieira de Resende e Silva

Fazenda do Rochedo

Chácara Dona Catarina

Fazenda do Rochedo


Coronel José Vieira de Resende e Silva, (1829/1881) nascido em Lagoa Dourada, município de Queluz Filho do major Joaquim Vieira da Silva Pinto, com quem se transferiu para Cataguases, em 1842. Em 1856 estudou humanidades no colégio de Congonhas do Campo, pertencente ao Caraça na época. Casou-se com Feliciana, filha do coronel José Dutra Nicácio. Fundou e construiu a Fazenda do Rochedo. Nesta edificação o coronel Vieira revelou toda a sua cultura e todo o seu espírito de homem moderno. Tinha a convicção de que estava construindo um palácio não só para a residência da família, mas para receber e hospedar todo a elite política, empresarial e social. Compreende dois longos e amplos pavimentos. Somente o primeiro pavimento dá a idéia de uma fazenda ou de uma casa rural. Portada de pedra lavrada, com verga em curva. Pórtico lateral eclético, com pilares cúbicos, decorados com volutas barrocas, portão de ferro em art nouveau. No segundo pavimento, seis janelas de vergas retas, de duas bandeiras, com vidraças de guilhotina e com caixilhos de vidro importado. Beiral coberto com madeira pintada, no lugar dos encachorrados coloniais. A água da chuva é recolhida por calhas de folha de flandres importada. No interior, amplos salões de estar e de banquete decorado com motivos pictóricos e mobiliário art nouveau importados da Bélgica. É atribuída ao Coronel Vieira a iniciativa de elevação do Curato de Meia Pataca à condição de município. O romântico nome de Cataguases foi dado por ele, em homenagem a um riacho do mesmo nome, próximo da casa onde nascera em Lagoa Dourada.

 


Chácara Dona Catarina

Teatro Recreio

Hotel Villlas

Teatro Recreio

Teatro Recreio

Prefeitura Municipal de Cataguases


João Duarte Ferreira. (1850/1924). Nascido em Portugal. Transferiu-se para Cataguases em 1873, pouco antes de sua emancipação. Grande empresário de caráter mais liberal que romântico, ligado à exportação de café e ao comércio local. Com sua enorme fortuna tomou a iniciativa de diversas edificações neoclássicas na cidade. Em 1895 construiu o Teatro Recreio, de tendência maneirista italiana, demolido em 1947. De 1895 a 1900, construiu o prédio da Prefeitura Municipal, de caráter neoclássico. (MAGALHÃES, W, 1999) Talvez o exemplo mais expressivo do ecletismo arquitetônico de Cataguases esteja na Chácara Dona Catarina, antiga residência do empresário João Duarte Emprega os lambrequins de madeira nos beirais que circunda a edificação; janelas com vergas em arcos plenos e ogivais; planta baixa que lembra a movimentação maneirista.

 


Fazenda do Rochedo

Fazenda do Rochedo

Primeiro número da Revista Verde


Affonso Enrique Vieira de Resende (1863/1934), filho do coronel Vieira. Nasceu na fazenda da Glória. Fez curso de humanidades no colégio do Caraça e curso de Direito na Faculdade de São Paulo, em 1886. O pai havia deixado dívidas com a construção da Fazenda do Rochedo. Moveu demanda gigantesca para impedir que essa passasse para mão de pessoas estranhas à família. Tendo sido vencedor, demitiu do cargo de Juiz Municipal e dedicou-se à agricultura. No mesmo momento que em São Paulo, com a Semana de 1922; Belo Horizonte com "A Revista" (1925/1926); Cataguases com "O Verde" (1927/1928); intelectuais e artistas se manifestavam realçando os valores da cultura nacional; faziam tremular a bandeira do sentimento de uma Pátria livre das injunções neocoloniais, na Fazenda do Rochedo, Affonso Henrique pronunciava um memorável discurso, por ocasião da visita que lhe fez o Presidente do Estado, Antonio Carlos Ribeiro de Andrade, em 1928. Valoriza os feitos heróicos dos antepassados mas adverte que se no presente nada se fizer, o futuro será morto. (2) 

 


Matriz de Santa Rita (antiga)


Para mostrar a inquietação renovadora de Cataguases basta lembrar que a atual Matriz de Santa Rita é a terceira edificação no mesmo local. A antiga capela colonial foi substituída por outra de estilo Neogótico. Em 1894 nova reforma com projeto do arquiteto Augusto Rousseau. Partido em cruz grega, com enormes transeptos, abrindo no templo três fachadas verticais. Quatorze anos depois nova reforma, concluída em 1909. Três décadas decorridas da última reforma e a bela igreja estava sendo demolida para dar lugar a outra de caráter moderno. 
Concluindo, os movimentos históricos das primeiras décadas do século XX foram muito radicais e acumularam tensões do antes e do pós primeira guerra mundial. O Futurismo (1909), o Expressionismo (1914), O Dadaismo (1916) e o Surrealismo (1924) foram manifestações artísticas de contestação de um mundo em crise. Tiveram em comum o questionamento da herança cultural recebida. Todos estavam de acordo com o fato de que se revelavam falidos os moldes acadêmicos e conservadores de uma arte envelhecida. Então, todos esses movimentos do século XX intensificam um processo que já estava em curso desde o século XIX com o Romantismo e com o Simbolismo. Os sucessivos manifestos que ocorrem de Norte a Sul do País, de 1920 a 1930 são expressões de um nacionalismo sufocado pelo tempo. Faziam cem anos da Independência do Brasil. Mas que independência era aquela em que a Nação brasileira só valorizava os produtos culturais e tudo que fosse europeu ? 
O que era então a poesia pau-brasil senão a necessidade de exportar a produção literária brasileira e estabelecer uma conotação entre a poesia e a escola, na concepção de Oswald de Andrade. O movimento antropofágico (1928/1929), em linguagem simbólica e metafórica remonta ao hábito que certas tribos indígenas tinham de comer a carne dos inimigos mais fortes, para deles adquirir a força. Desta forma, desde os memoráveis tempos coloniais os brasileiros vinham devorando a cultura européia, comendo a carne de seus irmãos mais fortes do velho continente. O movimento é um convite a valorizar e consumir a cultura sedimentada no Brasil, de Norte a Sul, a busca da brasilidade perdida, da mesma forma que se deveria aproveitar algo de positivo da cultura estrangeira. 
É, portanto, nesse clima que se inscreve a tendência modernista de Cataguases, tão bem tratada por Selma Melo Miranda, Anaildo Bernardo Baraçal, Cristina Ávila, Patrícia Moran e Paulo Augusto Gomes. 
Antonio de Paiva Moura é professor de 
História da Arte na Escola Guignard - 
UEMG
e de História de Minas no UNI-BH.

BIBLIOGRAFIA

CARDOSO, Wilton. As letras mineiras no século XVIII. Primeiro Seminário de Estudos Mineiros. Belo Horizonte: UMG, 1956. 

JOSÉ, Oiliam. Marlière, o civilizador, Belo Horizonte: Itatiaia, 1958. 

LÖWY, Michel. Revolta e melancolia: o romantismo na contramão da modernidade. Petrópolis: Vozes, 1995. 

MAGALHÃES, Washington. Um pouco da nossa história. In: Figurinhas de Cataguases. Cataguases: Aora, 1999. 

MOURA, Antonio de Paiva. História da Violência em Minas. Belo Horizonte, Autor, 1983. 

SCIACCA, Michele Federico. História da Filosofia. São Paulo: Mestre Jou, 1966. 

SILVA, Arthur Vieira de Resende e. Genealogia dos fundadores de Cataguases. Rio de Janeiro: Coelho Branco, 1934. 

NOTAS

(1) - A um fazendeiros de Minas Novas que pediu alguns praças para combater indígenas, Marlière respondeu: "se fosse inimigo de Vmce., mandar-lhe-ia essas guardas aguerridas que pede para matar os índios: porque para cada um que morre, vem um século de vingança sobre sua casa. Os olhos que a providência deu, vêm as vessas dos de Vmce.; siga outro rumo com os índios dando-lhes pão, alguma instrução e um ósculo paternal: e com isto, sem merecimentos, vejo os meus trabalhos abençoados pelo Deus dos índios e seu. (...) faça-lhe bem, e mal algum e verá como eles se chegam (...)". (JOSÉ, O, 1958). 

(2) "Sua palavras e das pessoas que o acompanham, felicitavam-se pela oportunidade de render homenagem de respeito, admiração e saudade à memória de veneráveis mineiros que por ali passaram, educando gerações sucessivas, pelo exemplo da constância no amor à nossa terra e a nobres cometimentos propiciadores de sua grandeza crescente, através de grandes triunfos. Sem honrar o passado os que nele foram úteis à coletividade, ninguém aprenderá a bem servir a Pátria. Sem continuidade de esforços e de espírito entre o passado e o presente; incertos serão os dias do porvir e os próprios fundamentos da Pátria se enfraquecem pela falta de unidade cívica necessária à boa formação de espírito de nacionalidade" . (SILVA, A V R, 1934).

H. VILLAS y el C. CULTURAL EVA NIL

HOTEL VILLAS y el CENTRO CULTURAL EVA NIL


Visión común del hotel y de la nada de centro cultural de Eva (Cataguases) de los chalets. Foto Natália Tinoco.

Alcaldía

Alcadía/Ayuntamiento Municipal de Cataguases


Fachada de la Prefectura Municipal de Cataguases, 2006. Photo Natália Tinoco.

HISTORIA

HISTORIA DE CATAGUASES

Jacinto Marcos Passeado (1835-1930) fue primer notario de l' antiguo Estudio de notario d' Huérfanos de Cataguases, patriarca de la familia Paseado cuyos descendientes aujourd' hoy pertenecen a las familias a Paseado, Miranda y Branco Arroyo. L' Estudio de notario d' Huérfanos se ocupaban también de l' emancipación d' esclavos en la ciudad. (foto Peral de la Costa, recuperada por Natália Tinoco; cantidad Aquiles Blanco).

Colegio

CATAGUASES - Historia

COLEGIO CARMO
Alumnos de l' antigua Escuela Normal y Gimnasio la Nuestra Sra. de Carmo, hoy Órgano colegiado Carmo. Fotografía del año, 1939.

CATAGUASES

CATAGUASES - História

 

THÉÂTRE RÉCRÉATION CATAGUASENSE Devant du Théâtre Récréation Cataguasense (aujourd'hui Edgard Cine-Teatro), dans la Place Rui Barbosa, dans la commémoration de date civique. (Archive Joaquim Blanc)

La Historia de Cataguases en francés

Histoire de Cataguases Il se compte que, par retour de 1809, attirés par l'observation de l'existence de diamants au certain point de Rio Colombe, un groupe d'explorateurs ont accosté dans le lieu, forme là petit noyau populacional constitué par quelques blancs et plusieurs villages d'Indiens couronnés, carapós et puris. Le lieu a passé à être appelé de " ; Porto du Diamantes" ;. Une autre version dit que des aventuriers auraient campé dans le même lieu et récolté le poids de chaussette pataca d'or dans un seules bateada, dans les sables d'un ruisseau proche, riche de la Colombe, qui a commencé à s'appeler " ; Chaussette Pataca" ;. Le costume est que, en inspectant les travaux de la route qui lierait Minas Gerais aux Champs de Goitacazes, à charge de Troisième Division Militaire de Rio Sucrée, le Français Guido Thomaz Marlière, le commandant de Divisão et Diretor-Geral des Indiens, il est arrivé au lieu et, au nom du Gouverneur de la Province, a reçu du Sergent Henrique José de Azevedo un terrain où devrait être érigée une église consacrée la Saint Rita de Cássia et l'être établi peuplé. Apparaissait ainsi la fête foraine nommée " ; Saint Rita de la Chaussette Pataca" ; , élevé à la catégorie de curato en avril 1841. Dans le même temps, s'est établie dans les proximités l'Exploitation agricole de Glória, dont le propriétaire, le Commandant Joaquim Vieira de Rezende, beaucoup a contribué au développement de la fête foraine, de telle forme que le 10 octobre 1851, a été la curato élevée la clientèle, en faisant partie de la ville de Sain José de la Prison, aujourd'hui Vicomte de Rio Branco. Il consiste que la topônimo Cataguases a été adoptée par suggestion du Colonel José Vieira, fils du Commandant Joaquim Vieira et né dans une exploitation agricole baignée par petit fleuve avec ce nom, placé dans l'actuelle ville de Prado. Sa signification est, selon un, " ; gens boa" ; , selon autres, " ; terre des lagunes tortas" ; , ou encore " ; peuple qui délai dans le pays de matas" ;. Le 25 novembre 1875, la Loi Provinciale 2180 a créé la ville de Cataguases, avec territoire desmembrado de ce de Leopoldina, de Muriaé et d'Ubá. L'installation de la ville s'est vérifiée le 7 septembre 1877, en étant que le village de Cataguases a été élevé à la catégorie de ville en septembre 1881. Actuellement, la ville se compose de six districts : Cataguases, Cataguarino, Serein, Vue Réjouissent, Aracati et Glória. Source : Collection de Monographies - n º 239 - IBGE Adapté par : Maria Cristina Quirino Institut Francisca de Souza Peixoto Place Manoel Inácio Peixoto, 96 centre Cataguases - MG CEP : 36770-073 CNPJ : 03.206.485/0001-62 TEL : (32) 3421-4941 instituto@ chica.com.br

la industria textil en Cataguases

Breve Historia: Companhia Industrial Cataguases 

Companhia Fiação e Tecelagem de Cataguases

Enfebrero de 1915, estimulados por la intensificación de la actividadurbana e incluso por la acumulación de capital, algunos ciudadanosemprendedores organizan la Companhia Fiação e Tecelagem de Cataguases(colonel Joaquim Gomes de Araújo Porto, mayor Maurício Eugênio Murgel,colonel João Duarte Ferreira y Doctor Norberto Custódio Ferreira), conel empleo de máquinas a vapor, alcohol o petroleo. Tres entre cuatroaccionistas de la CFTC compondrán la empresa Força e Luz. En agosto de1905 se inicia la construcción del edificio de la fábrica de tejidos y,un año después, se inauguran sus instalaciones con veinte modernostelares importados de Inglaterra, produciéndose 15 mil metros de telaal mes.

Indústrias Irmãos Peixoto S/A

LaCompanhia Fiação e Tecelagem Cataguases, aunque se considere laexistencia de un buen mercado consumidor, sufre problemas de ordencoyuntural. Uno de ellos es el conocimiento mínimo del sector. El otro,más importante y decisivo, es que el 35 % de las acciones no seintegralizan .
Hacia 1910 la subida generalizada del precio delalgodón y por consiguiente del hilo, sumándose aún la escasez delproducto en el mercado, llevan la empresa a enfrentar grandesdificultades, Se hace insolvente. La solución llega por manos delexperimentado comerciante Manuel Ignácio Peixoto, que asume el pasivode la empresa.
Inmigrante nacido en Freguesia da Candelária ( Isla de Pico,archipiélago de Azores) a los 20 de Septiembre de 1852, encuentra enCataguases el ambiente adecuado a sus esfuerzos. Su primeraparticipación como emprendedor se da en el comercio, lo que le permitecrear las condiciones esenciales al acúmulo de capitales aplicadosfuturamente - y con éxito, por supuesto - a la producción industrial.
Así que en 1911 la Companhia Fiação e Tecelagem Cataguases sufrecámbios en su control accionario y en su denominación, pasando allamarse M. Ignácio Peixoto. Em 1913 cambia su nombre una vez más, M.Ignácio Peixoto & Filhos, con capital totalizado en 250 contos deréis. En 1917, tras el fallecimiento de su fundador, la empresa pasa allamarse Irmãos Peixoto & Cia, denominación que permanece hasta sutransformación em sociedad anónima en noviembre de 1935, con capital de2600 contos de réis y recibiendo entonces el nombre de IndústriasIrmãos Peixoto S/A, que se mantuvo hasta su incorporación definitiva,en 1998, a la Companhia Industrial Cataguases.

 


Hilandería inspiró a Vincent Van Gogh

 

 


Cardas de 1906

 

 


Edificio de 1905

 

 


Manuel Ignacio Peixoto y familia


Companhia Industrial Cataguases


1999 ( Vista aérea - Setor de Tecelagem e Acabamento )


José Ignácio Peixoto y familia

 

 

 


Severino Pereira da Silva

 

 

 


1936 - Acción nº 06

 

 

 


1936 - Construcción

 

 

 


1936 - Vista aerea

 

 

 


1949 - Hilandería

 

 

 


1949 - Hilandería

 

 

 


1949 - Tejeduría

 

 

 


1949 - Tejeduría

 

 

 


1955 - José Ignácio Peixoto Filho y colaboradores

 

 

 


1955 - Acabado

 

 

 


1955 - Teñido de hilos

 

 

 


1961 - Conmemoración de los 25 años

 

 

 


1962 - Vista aerea

 

 

 


1962 - Salida de turno

 

 

 


1962 - Villa residencial

 

 

 


1976 - Siembra de pau-brasil (Cesalpinea echinata)
Josué Ignácio Peixoto
Ormeo Junqueira Botelho
José Inácio Peixoto
Francisca de Souza Peixoto

 

 

 


1978 - Estampería

 

 

 


1978 - Teñido

 

 

 


1978 - Vista aerea

 

 

 


1984 - Tejeduría

 

 

 


1986 - Conmemoración de los 50 años

 

 


1986 - Maria Magdala/ José Peixoto durante la misa

 

 


1986 - Conmemoración de los 50 años

 

 


homenaje a la amistad:
José Ignácio Peixoto y padre Antônio Xavier.



Companhia Industrial Cataguases

Enseptiembre de 1936 la administración de la municipalidad de Cataguasesconstituyó una delegación encargada de estudiar el apoyo alestablecimiento de una nueva fábrica de hilandería y tejeduría. Basadoen sus conclusiones, el alcalde señor Joaquim Martins da Costa Cruzapuntaba la importancia del proyecto:
" ... con la fábrica vendrála construcción de barrios obreros, el empleo para obreros, ebanistas yalbañiles que, hace alrededor de seis años, pasan por dificultades.
Con el empleo de 600 obreros se preve un fomento de 1500/200 habitantes(más del 25 % de la población actual), con la mejora en la demanda debienes, incluso en las comunidades rurales, así como la valorización delas casas, el desarrollo del comercio, nuevos centros deentretenimiento, el incremento de las rentas rurales y el apoyo alcultivo del algodón" .
Así que la municipalidad ofrece su apoyo al establecimiento de la nuevaindustria por medio de la Ley nº 96, de 1936, con la concesión delterreno para su construcción, exentándola de impuestos a lo largo delos 25 años siguientes, el suministro sin cargo del agua, intercediendoademás junto a las autoridades del Estado para el ofrecimiento de otrasfacilidades.

Nace una empresa

El17 de octubre de 1936 se organiza una nueva sociedad anónima enCataguases: la Companhia Industrial Cataguases, a partir de laconfluencia de varios intereses, cuya naturaleza transformadora hizo dela ciudad un centro dinámico, con el progreso económico impulsionandosectores tales como salud, educación, artes y cultura.

Simbiosis

Afinales de 1935 el empresario pernambucano Severino Pereira da Silvaadquiere la Fábrica de Tecidos Aliança, ubicada en el barrio deLaranjeiras, Rio de Janeiro, con la finalidad de disolverla y utilizarsus máquinas en la constitución de tejedurías de menor envergadura.Echaba mano el empresario de recurso osado a la época, si se considerael decreto ley de 1931 que limitaba la importación de maquinaria porlas industrias consideradas de superproducción. Brasil experimentabaentonces la crisis mundial nacida del crack de la Bolsa de Nueva York,en 1929, momento que originó honda recesión en el sector tejedor,acumulándose existencias por no encontrar compradores. Gracias alexpediente empleado por Severino Pereira da Silva nacieron la CompanhiaIndustrial Cataguases, la Fiação Santa Terezinha en Juiz de Fora y laCompanhia Nacional de Estamparia - CIANE, en Paraguaçu, sur de MinasGerais.

Primeros directores

Consus 8000 metros de area inicial y como socios mayoritarios SeverinoPereira da Silva, primer director-presidente; José Ignácio Peixoto,director-gerente; Ormeo Junqueira Botelho, director-tesorero, laCompanhia Industrial Cataguases se encontraba con sus edificacionescompletadas ya en 1937, empezando su trabajo en mayo de 1938 y, noobstante la situación desfavorable del mercado textil y las naturalesdificultades de rodaje de la maquinaria, exactamente así el balance delprimer ejercicio fechado de 31 de diciembre de 1938, presentó unaganancia de R116:356$000 para un capital de 3000 contos de réis.

Alabanzas a la perfección

En1940 se retira de la sociedad Severino Pereira da Silva, alzándose alcargo José Ignácio Peixoto. Se intensifica la producción. El informe dela dirección afianza una práctica que se hacía intensa en la vida de laempresa: la preocupación de "... un mayor perfeccionamento que se puedaimprimir a los artículos fabricados, tanto en su textura como en suacabado. Del exterior mismo del país, para donde varias empresasnacionales siguen exportando nuestros productos, nos llegan referenciaselogiosas".

En el mundo, guerra; en Cataguases, balance social

Laguerra interrumpe las negociaciones de la empresa teniendo por objetola sustitución de las máquinas por otras más modernas. Elcomportamiento progresista en el campo de los negocios se extiendetambién al campo social. En 1943 la Companhia Industrial Cataguasespone en práctica la construcción del barrio obrero, completando unaprimera etapa y entregando cerca de 44 casas a los operarios. Son 800los obreros, todos con asistencia médica, trabajando en la fábrica enaquel momento.

El postguerra y la modernidad

Latormenta inflacionaria del postguerra obliga a la revaluación delactivo permanente de la empresa. El precio de un telar, que en 1936 -época de la organización de la empresa - era de 28 libras al llegar alpuerto de Rio de Janeiro, incluídos los impuestos y demás costas, pasóa 80 libras. No obstante las dificultades, la Companhia arriezga einvierte en su futuro: nuevos equipos se adquieren en Inglaterra. LaCompanhia prospera, gracias a la experiencia histórica de la familiaPeixoto en el sector textil, representada al momento por José IgnácioPeixoto. Capital y reservas suman CR$ 37.210.044,29, 10 años después dela institución de la empresa. Dicha suma, a partir de inversionesexitosas, permitió la importación selectiva de máquinas, equipos yaparatos nuevos y más modernos, incorporando el avance tecnológico delpostguerra y posibilitando un empuje definitivo al nuevo proceso deexpansión comercial. 
Desde 1951, cuando se amplió la fábrica, se considera completada la fase de modernización.

Sucesión

El19 de enero de 1953 fallece precozmente el director José IgnácioPeixoto. Se procede a la elección del nuevo Director-Presidente,alzándose al cargo Francisca de Souza Peixoto. El periodo de desarrolloexperimentado por el país posibilita a la Companhia IndustrialCataguases la producción en escala y su distribución por gran parte delterritorio nacional a través de sus principales clientes. Si se llevaen cuenta la eficiencia y la eficacia crecientes de los medios decomunicación social, la propaganda divulga sus productos, creanecesidades, amplia las fracciones del mercado consumidor. Esto afectano sólo las clases medias, como igualmente alcanza importanteporcentaje de las clases poseedoras de menores rentas.

25 años de desarrollo

Losaños 60 señalan un periodo de intensas conturbaciones políticas enBrasil. En el campo económico se agotan las posibilidades decrecimiento de la economía basada en la expansión de la industria debienes durables, que en la década anterior se constituyera en muelapropulsora del crecimiento económico. El país vive un momento deestagnación y recesión. En la Companhia Industrial Cataguases, sinembargo, se planea la modernidad, el reaparato merced la importación denuevas máquinas. Para esto se aumenta el capital por medio dedividendos y suscriciones. La organización directora sufre por su vezcámbios significativos, encargándose José Ignácio Peixoto Filho de dosdirectorías, Secretario y Técnico, indicio claro de su ascensión alrango de principal ejecutivo de la empresa. En 1966 se adquiere elcontrol accionario de Industrias Irmâos Peixoto S/A.

El "milagro económico"

Desde1968, cuando el poder político se concentró totalmente en manos delEjecutivo y el país se halló bajo condiciones favorables a la expansióneconómica, se ingresa en un periodo de acelerado crecimientoeconómico.Surge en este sector el ambiente propicio al entusiasmo y aloptimismo. La Companhia Industrial Cataguases participa de estemomento, pero echando mano de trabajo, austeridad, significativacapitalización, tecnología y excelente clientela. Los años 70 reflejandicha posición.
En 1973 la producción de la Companhia IndustrialCataguases alcanza los 14.206.825 metros de tela, nivel histórico. Elaño siguiente las ventas crecen el 10%, el doble del nivel obtenido porel sector textil en el país. La modernización del parque industrial, elprograma de inversiones vuelto hacia la adquisición de máquinas, ladescentralización administrativa, el entrenamiento de personal enmoderno centro de adiestramiento son las iniciativas relevantesobservadas entonces.
Cumplidos sus 40 años la empresa se ajusta a la nueva legislación delas sociedades anónimas, cuando se establece el Consejo deAdministración bajo la presidencia de Francisca de Souza Peixoto y,como director-presidente, José Inácio Peixoto Filho.

Capitu

Muchodel alma mineira muestra su rostro a través de la Companhia IndustrialCataguases. Y, por supuesto, cuánto más mineira, más universal: voz deMinas, voz del mundo. Así ocurrió con un tejido producido por laempresa, que pareció al industrial José Peixoto como algo destinado acundir el mundo. Sin embargo, el primer experimento no tuvo éxito.Tiempos después su hijo Zezito se decidió por invertir en lafabricación de la tela. Esta, con el nombre de pila Capitu, no logróalcanzar la aprobación del mercado como se esperaba. Paciencia ypersistencia... El acopio llegó a los 22 millones de metros. SúbitoCapitu responde al mercado, se hace exitoso, gana el mundo y seconvierte en marco de ventas de la Companhia Industrial Cataguases.

Los años 80

Losprimeros años de la década encuentran la economía brasileña hondamentedebilitada por la intervención de dos factores significativos: laduplicación de la conta petroleo y la subida de las tasas de interesesinternacionales. La recesión económica en los países másindustrializados así como la interrupción de los financiamientosexternos constituyen los factores que agudizan los desequilibriosinternos, echando el país en la más peligrosa recesión de los últimos40 años. La sociedad civil y los partidos de oposición asumen poco apoco su papel en el escenario político nacional. Mientras tanto lacrisis pasa al margen de los negocios de la Companhia IndustrialCataguases, como lo prueban los informes de 1982: " Los resultados nosestimulan a proseguir, adoptando la filosofía según la cual lainventiva, el sentido común, el trabajo y la disciplina precisaníndices generales de progreso ampliamente satisfactorios,sobrepujandolos factores negativos que, por algún tiempo, afectaron a la industriatextil". 

La Nueva República

Elpaso de un gobierno militar para un presidente civil en 1985 no es másque el fruto del compromiso asumido por las fuerzas mayoritarias deoposición al régimen militar y por los sectores políticos disidentes.Dicho pacto limitaba la intensidad de los cámbios pretendidos por lasociedad. Mientras, la economía brasileña, desde 1985 hasta 1989, seconcentra en la elaboración de políticas teniendo por objecto combatirla inflación persistente. Los nuevos rumbos coyunturales influenciaronlos resultados de la Companhia Industrial Cataguases. Sin embargo, lanotable política de capitalización le permite seguir desde 1982 sindeudas y otros compromisos financieros. Todo esto se refleja en lainexistencia de una cuenta " exigible a largo plazo" en sus balances alo largo de estos años.

El desafío: los años 90

LaCompanhia Industrial Cataguases ha tenido siempre una naturalezatransformadora, en que distintas manos elaboran el tejido social, dedistintos colores y consistencia. En él, por supuesto, cada hilo esposeedor de una historia, dándose cuenta de que el mundo se hace pormedio de variados cambios. Así que cambian los tiempos y las ganas,pero persisten los aciertos.
El 13 de noviembre de 1996 falleceJosé Inácio Peixoto Filho. Sobre él recae la responsabilidad por laconstrucción de una empresa siempre tomada en consideración y acreedoradel respeto nacional por su importancia en el campo textil . El nuevodirector-presidente, Josué Inácio Peixoto, afrontando los desafíosimpuestos por los procesos económicos recientes puestos en prácticagracias a la nombrada "globalización", inaugura un nuevo tiempo detrannsformaciones. Cada vez más el mercado internacional recibe suatención, representando hoy día el 30% de los negocios de la empresa.Se incorpora la Indústrias Irmãos Peixoto. Se efectúan importantesarreglos en lo que se refiere al parque industrial . Nuevos tiempos,nueva tecnología, nueva etiqueta. La Companhia Industrial Cataguases sehace a través de sus cambios, encargándose de nuevas atribuciones.

 

 



1999 ( Vista aérea - Setor de Fiação )

La Historia de la Ciudad de Cataguases

La historia de Cataguases de las cuentas una allí que, porque 1809 vuelva, atraídos por el aviso de la existencia del diamante en el punto resuelto de la paloma del río, un grupo de exploradores habían llegado en puerto en el lugar, formando un pequeño núcleo de población constituido por algunos blancos y algunas aldeas de indios, de carapós y de puris coronados. El lugar pasó para ser llamado " Puerto del Diamantes". Una otra versión dice que los aventureros habrían acampado en el mismo local y habían cosechado el peso de la media del oro del bateada de la pataca en una sola, en arenas de un arroyo siguiente, afluente de la paloma, que comenzó a llamar el " Pataca" almacenamiento;. El hecho es que, la inspección de los trabajos del camino que ataría Minas Gerais a cargo a los campos de Goitacazes, la tercera división militar del caramelo del río, del francés Guido Thomaz Marlière, comandante de la división y de la Director-Generalidad de los indios, llegó el lugar y, a nombre del gobernador de la provincia, una tierra recibió del sargento Enrique Jose de Azevedo donde tendría que ser levantado una iglesia consecrated el santo Rita de Cássia y ser establecido siendo una ciudad. " así aparecido llamado arraial; Santo de Rita del Pataca" Media; , levantado a la categoría de curato en abril de 1841. Al mismo tiempo, la granja de la gloria fue establecida en tal manera en las vecindades, cuyo propietario, Joaquín importante Vieira de Rezende, contribuido mucho para el desarrollo del arraial, que en 10 de octubre de 1851, estaba el alto curato la clientela, siendo parte de la ciudad de es Jose de la penitenciaría, hoy Visconde de la Río Branco. Consiste que el topônimo Cataguases fue adoptado por la sugerencia del coronel Jose Vieira, hijo de Vieira llevado Joaquín importante y en una granja bañada para un pequeño río con ese nombre, situado en la ciudad actual del Prado. Su significado es, segundos unos, " boa" de la gente; , según otros, " tierra del tortas" de las lagunas; , o aún " gente que pago diferido en el país del matas". En 25 de noviembre de 1875, la ley provincial 2180 creó la ciudad de Cataguases, con el territorio del desmembrado de los que está de Leopoldina, de Muriaé y de Ubá. La instalación de la ciudad fue verificada en 7 de septiembre de 1877, siendo que la aldea de Cataguases fuera levantada a la categoría de ciudad en septiembre de 1881. Actualmente, la ciudad se compone en seis districtos: Vigilante de Cataguases, de Cataguarino, de noche, vista alegre, Aracati y Glória. Fuente: La colección de monografías - º 239 de n - IBGE se adaptó para: Maria Cristina Quirino

Guido Marliere text written in Dutch

Geheugens van Guido Thomaz Marlière Guido MARLIÈRE Thomas, heeft in Frankrijk dag December 3,1767 geboren geworden, na enige tijd die in Brazilië is overgegaan. Hij was kapitein van cavalerie en Directeur van de Indiërs in Brazilië, met 33 jaar van militaire dienst en onder-officieel, van de regeling van de Kroon, werd het verloop van de tijd als sergeant en, kort nadien beschreven, het kantoor van tweede luitenant ontvangen. Tijdens deze mandaten bevorderd verschillende gebeurtenissen voor ons land. De gouverneur van Capitania van mijnen, die naar Marlière een speciale taak werd verzonden om naar een onderzoek in te stellen wat s' werkelijk in de gevangenis, van de Portugezen en de Indiërs voorbijgegaan, waarom is hij in Brazilië heeft aangebracht. Hij heeft zijn werk zonder weg van het geweld, maar Portugezen ver van de indringers gedaan en de aarde voor zijn wettige eigenaars bestemd. Hij heeft gezegd dat zijn werk voor verschillende jaren, hetgeen aan Brazilië en van de Mijnen, maar vooral voor ons gebied van de belangrijkste verbeteringen, zoals in de centra van verdeling en kolonies, behalve de Indiërs van verschillende stammen beschaven draagt. Als Directeur-Generaal van de Indiërs in l' Staat van het Minas Gerais, gebouwd zijn zetel in een plaats genaamd Serra DA ons van comandava waar het heel gebied, maar dat de onderzoeken door de omstreken werden gedaan, het noodzakelijk is om een rancho voor hem en zijn metgezellen te bouwen, van wat aan het huis is onze stad heeft gegeven. Zijn rancho van de Sierra ons heeft de naam van Guidoval. Hij is in Juni 15,1836, van zijn eigen stevig, gestorven en in de begraafplaats van de Indiërs begraven. Het verloop van de tijd Astolfo Costa Soares, heeft een onderzoek in de plaats gedaan waar Marlière is begraven, omdat de gevallen die door een oud bekend adagium worden aangehaald. Dit feit is qu' aangeduid; hij was zittend op een stoel van recht begraven. Met dit onderzoek Levindo Dr. Eduardo Coelho, heeft besloten om een monument in l' te bouwen; eer van de Fransen. Resgatou Marlière van de beenderen en begraven op de plaats, die, aan zijn eer nu Monument Guido wordt genoemd. Dat heeft zijn plaats gewonnen, Frankrijk was alleen maar van hun plaats d' oorsprong, omdat, in zijn hart, hij is geweest en eeuwige brésilien geweest. Biográfico van werk van l' de leerling: Tatiana Coelho Chronologie van het leven Guido Marlière De gegevens uit het boek " Marlière, CIVILIZADOR" van Oiliam Jose (Instituro van l' geschiedenis en van Minas Gerais en l' Geografisch instituut geografisch en d' geschiedenis van Juiz van Fora). Editora Ltda ITATIAIA - Belo Horizonte - 1958 DATUM BESCHRIJVING 20/07/1811 Marlière is een brief van de defensie aan Desembargador Bemiddelaar Antonio Monteiro van Barros Lucas. Gezamenlijke Marlière op het moment van de luitenant regiment van cavalerie van de lijn van Capitania. Andere documenten lijken kapitein. 03/12/1767 Guido geboorte Thomaz Marlière 21/06/1802 Als porte-drapeau van l' opnemen; Leger van Portugal 1807 In tegenstelling tot wat reeds werd geschreven, zijn Guido Narlière niet in Brazilië in 1808, met het koningshuis. en u, in 1807 in Corbeta van John Mark Vieira Araujo, in Rio de Janeiro, vervolgens aan Rio Grande do Sul, waar hij tot Wakeham van lichte Cavalerie heeft gediend. (Bron: Aantekeningen van onderzoek en GP Araujo, inétidos documenten, die in de Krant Chico Boticário worden gepubliceerd - Jaar I - n ° 1.) 20/10/1807 Bevorderd Wakeham - zijnd gelijk aan tweede luitenant - 11/08/1808 Brengt jusqu' over; aan Eerste het regiment van cavalerie van l' leger van Minas Gerais, op 11 augustus 1808. (Bron: Aantekeningen van onderzoek en GP Araujo, inétidos documenten, die in de Krant Chico Boticário worden gepubliceerd - Jaar I - n ° 1.) 1810 Door strijd truculentos van het Portugees en autochtoon leed. Marlière gezant op de plaatsen kort nadien om gerust te stellen (Presidio St John the Baptist) - de vader Marcelino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 Januari - Komst aan Villa ILBB 04/07/1811 Voor ESPIONAR/ESPIAR Marlière en bepaalt de maand en half daarna 19/07/1811 Tegengehouden Marlière - verdacht van Emissário van Napoléon Bonaparte 20/07/1811 Marlière is een brief van de defensie aan Desembargador Bemiddelaar Antonio Monteiro van Barros Lucas. Gezamenlijke Marlière op het moment van de luitenant regiment van cavalerie van de lijn van Capitania. Andere documenten lijken kapitein. 25/07/1811 Marlière wordt in Rio de Janeiro gedragen 1811 Opsluiting van Marlière aan Villa ILBB. Schadevergoeding in geval van overlijden van de vader van Manoel van Jesus Maria, stichter van Rio Pomba. Is de voorloper van sertões Marlière gekomen tot dit deel van ondermijnde in 1767. Stad Saint-Manoel DA Dove dat in 13/10/1831 wordt gecreëerd. Pelourinho opgetild op 25/08/1832. Marlière begin van de werkzaamheden van de beschaving. 1811 tot 1829 Brieven van MARLIÈRE van 1811 tot 1829, de volumes X, XI, XII van RAPM Jaar X, p. 586 25/08/1812 Per brief van Sesmaria, ontvangen Guido Marlière " De helft van de gronden liet aan de rechtbank, gelegen in de weg van Rio de Janeiro na, aan l' verzoek van New Vast:klinken Pihá (Piau). 1812 Marlière terugkeer van Villa ILBB, van zijn regeling Escrito por eduardobaiaopimenta EL 07/05/2008 21:22 |

í La Noche en Cataguases !

í esa maravillosa y hermosa ciudad del Brasil !

Guido T. Marlière

Mémoires de Guido Thomaz Marlière

Guido MARLIÈRE Thomas, est né en France jour Décembre 3, 1767, après un certain temps passé au Brésil.

Il était capitaine de cavalerie et directeur des Indiens au Brésil, avec 33 années de service militaire et sous-officielle, du règlement de la Couronne, le passage du temps a été décrit comme sergent et, peu après, a reçu le bureau de sous-lieutenant.

Au cours de ces mandats promu plusieurs événements pour notre pays.

Le gouverneur de la Capitania de mines, qui a été envoyé à Marlière une mission spéciale pour enquêter sur ce qui s'est réellement passé dans la prison, des Portugais et les Indiens, pourquoi il a apporté au Brésil.

Il a fait son travail sans voie de la violence, mais les Portugais loin des intrus et a destiné la terre à ses propriétaires légitimes. Il a dit que son travail pour plusieurs années, ce qui porte à Brésil et des Mines, mais surtout pour notre région des améliorations majeures, comme dans les centres de distribution et de colonies, en plus de civiliser les Indiens de différentes tribus.

À titre de directeur général des Indiens dans l'État du Minas Gerais, construit son siège dans un endroit appelé Serra da once de comandava où toute la région, mais que les recherches ont été faites par les alentours, il est nécessaire de construire un ranch pour lui et ses compagnons, de ce qui a donné à la maison est notre ville. Son ranch de la Sierra once a le nom de Guidoval.

Il est mort dans le Juin 15, 1836, de sa propre ferme, et enterré dans le cimetière des Indiens.

Le passage du temps Astolfo Costa Soares, a fait une recherche dans le lieu où a été enterré Marlière, parce que les cas cités par un vieil adage connu. Ce fait a été signalé qu'il avait été enterré assis sur une chaise de droit.

Avec cette recherche Levindo Dr Eduardo Coelho, a décidé de construire un monument en l'honneur des français. Resgatou Marlière des os et enterrés sur le site, qui, à son honneur est maintenant appelé Monument Guido.

Cela a gagné sa place, la France était seulement de leur lieu d'origine, parce que, dans son cœur, il a été et sera un éternel brésilien.

Biográfico de travail de l'élève:

Tatiana Coelho

   Chronologie de la vie Guido Marlière

Les données tirées du livre "Marlière, Le CIVILIZADOR" de Oiliam Jose (Instituro de l'histoire et de Minas Gerais et de l'Institut géographique géographiques et d'histoire de Juiz de Fora).
Editora Ltda ITATIAIA - Belo Horizonte - 1958

DATE
     
DESCRIPTION
20/07/1811
      Marlière est une lettre de la défense à Desembargador Médiateur Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière au moment du lieutenant combinée régiment de cavalerie de la ligne de Capitania. Autres documents apparaissent comme capitaine.
03/12/1767
      Guido naissance Thomaz Marlière
21/06/1802
      Insérer en tant que porte-drapeau de l'Armée du Portugal
1807
      Contrairement à ce qui a déjà été écrit, Guido Narlière ne sont pas au Brésil en 1808, avec la famille royale. et vous, en 1807 dans Corbeta de John Mark Vieira Araujo, à Rio de Janeiro, puis à Rio Grande do Sul, où il a servi à la Wakeham de Cavalerie légère. (Source: Notes de recherche et GP Araujo, inétidos documents, publiés dans le Journal Chico Boticário - Année I - n ° 1.)
20/10/1807
      Promu Wakeham - étant égale à 2 e lieutenant -
11/08/1808
      Transférez jusqu'à la Première régiment de cavalerie de l'armée de Minas Gerais, le 11 août 1808. (Source: Notes de recherche et GP Araujo, inétidos documents, publiés dans le Journal Chico Boticário - Année I - n ° 1.)
1810
      En raison de lutte truculentos du portugais et autochtones désespoir. Marlière envoyé sur les lieux peu après pour apaiser (Presidio St. John the Baptist) - Le père Marcellino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 Janvier - Arrivée à Vila Rica
04/07/1811
      Pour les ESPIONAR / ESPIAR Marlière et fixez-le mois et demi après
19/07/1811
      Arrêté Marlière - soupçonnés de Emissário de Napoléon Bonaparte
20/07/1811
      Marlière est une lettre de la défense à Desembargador Médiateur Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière au moment du lieutenant combinée régiment de cavalerie de la ligne de Capitania. Autres documents apparaissent comme capitaine.
25/07/1811
      Marlière est portée à Rio de Janeiro
1811
      Emprisonnement de Marlière à Vila Rica.

Indemnisation en cas de décès du père de Manoel de Jésus Maria, fondateur de Rio Pomba. Précurseur de sertões Marlière est arrivé à cette partie de Minas en 1767. Ville de Saint-Manoel da Dove créé en 13/10/1831. Pelourinho soulevées sur 25/08/1832.

Marlière début des travaux de la civilisation.
1811 à 1829
      Lettres de MARLIÈRE de 1811 à 1829, les volumes X, XI, XII de RAPM Année X, pp. 586
25/08/1812
      Par lettre du Sesmaria, Guido Marlière reçu "La moitié des terres légua au tribunal, situé dans le chemin de Rio de Janeiro, à l'appel de la New River Pihá (Piau).
1812
      Marlière retours de Vila Rica, de son règlement

Guido T. Marlière

Memorie di Guido Thomaz Marlière

Guido MARLIÈRE Thomas, è nato in Francia giorno 3 dicembre 1767, dopo un certo tempo spostato in Brasile.

Egli è stato comandante della cavalleria e direttore di indiani in Brasile, con 33 anni di servizio militare e sotto-ufficiali, del regolamento di Corona, il passare del tempo è stato descritto come sergente e subito dopo aver ricevuto l'ufficio di Guardiamarina.

Nel corso di questi mandati promosso numerosi eventi per il nostro paese.

Il governatore della Capitania delle miniere, che è stato inviato a MARLIÈRE una missione speciale per indagare che cosa fosse effettivamente avvenuto in carcere, con la partecipazione di portoghese e indiani, perché ha portato in Brasile.

Ha fatto il suo lavoro senza il modo proprio di violenza, ma il portoghese via intrusi e destinato la terra ai suoi legittimi proprietari. Egli ha affermato il suo lavoro per diversi anni, portando in Brasile e delle miniere, ma soprattutto per la nostra regione importanti miglioramenti, come in centri di distribuzione e gli insediamenti in aggiunta a civilize gli indiani di diverse tribù.

Come direttore generale degli indiani nel Minas Gerais, costruito la sua sede in un luogo chiamato Serra da oncia di dove comandava tutta la regione, ma, come le ricerche sono state effettuate da dintorni, è stato necessario costruire un ranch per lui ei suoi compagni, come di questo ha dato origine è alla nostra città. Il suo ranch nella Sierra oncia aveva il nome di Guidoval.

Morì nel 15 giugno 1836, di sua azienda agricola, e sepolta nel cimitero degli indiani.

Il passare del tempo Astolfo Costa Soares, ha presentato una ricerca nel luogo in cui fu sepolto Marlière, perché i casi citati da un vecchio adagio noto. Questo fatto è stato riferito che era stato sepolto seduta su una sedia di diritto.

Con questa ricerca Levindo Dr Eduardo Coelho, ha deciso di costruire un monumento per onorare il francese. Resgatou MARLIÈRE delle ossa e sepolta nel sito, che in suo onore è ora chiamato Monumento Guido.

Questo si è guadagnato il suo posto, la Francia è stata solo la loro luogo di origine, perché nel suo cuore egli è stato e sarà un eterno brasiliano.

Biográfico lavoro di studente:

Tatiana Coelho

   Cronologia della vita di Guido Marlière

Dati tratti dal libro "Marlière, Il CIVILIZADOR" di Oiliam Jose (Instituro di storia e di Minas Gerais e geografiche Istituto di Storia e geografiche di Juiz de Fora).
Editora Ltda ITATIAIA - Belo Horizonte - 1958

DATA
     
DESCRIZIONE
20/07/1811
      Marlière è una lettera di difesa al fine di Desembargador-Mediatore Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière al momento del tenente combinata Reggimento di Cavalleria la Linea di Capitania. Altri documenti appaiono come Capitano.
03/12/1767
      Guido nascita Thomaz Marlière
21/06/1802
      Inserire come standard-portatore delle armate del Portogallo
1807
      Contrariamente a quanto è già stata scritta, Guido Narlière non è venuto in Brasile nel 1808, insieme con la famiglia reale. e voi, nel 1807 in Corbeta di Giovanni Marco Vieira Araujo, a Rio de Janeiro e poi a Rio Grande do Sul, dove presta servizio presso la Wakeham di Cavalleria Leggera. (Fonte: ricerca e note GP Araujo, inétidos documenti, pubblicati nel Journal Chico Boticário - Anno I - No 1.)
20/10/1807
      Promosso a Wakeham - sia pari al 2 ° Tenente
11/08/1808
      Trasferimento fino al primo Reggimento di Cavalleria l'esercito di Minas Gerais a 11 agosto 1808. (Fonte: ricerca e note GP Araujo, inétidos documenti, pubblicati nel Journal Chico Boticário - Anno I - No 1.)
1810
      A causa di lotta truculentos di portoghese e indigene disperazione. Marlière spedito alla scena poco dopo a placare (Presidio St John the Baptist) - Padre Marcellino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 gennaio - Arrivo a Vila Rica
04/07/1811
      Affinché ESPIONAR / ESPIAR Marlière e sicuro che mesi e mezzo dopo
19/07/1811
      Arrestato MARLIÈRE - sospettate di Emissário di Napoleone Bonaparte
20/07/1811
      Marlière è una lettera di difesa al fine di Desembargador-Mediatore Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière al momento del tenente combinata Reggimento di Cavalleria la Linea di Capitania. Altri documenti appaiono come Capitano.
25/07/1811
      Marlière è portato a Rio de Janeiro
1811
      Reclusione da Marlière in Vila Rica.

Morte di Padre Manoel de Jesus Maria, fondatore di Rio Pomba. Precursore di MARLIÈRE sertões è venuto a questa parte di Minas nel 1767. Città di S. Colomba da Manoel creato nel 13/10/1831. Pelourinho sollevato a 25/08/1832.

Marlière inizia i suoi lavori civiltà.
1811 a 1829
      Lettere di MARLIÈRE dal 1811 al 1829, i volumi X, XI, XII di ARMP Anno X, pp. 586
25/08/1812
      Con lettera del Sesmaria, Guido MARLIÈRE ricevuto "Mezza légua di terreno in tribunale, che si trova nel percorso di Rio de Janeiro, presso la chiamata del New River Pihá (Piau).
1812
      Marlière restituisce il Vila Rica, il suo regolamento

Guido T. Marlière

Memories of Guido Thomaz Marlière

Guido Marlière Thomas, wurde in Frankreich geboren Tag 3. Dezember 1767, nach einiger Zeit in Brasilien.

Er war Kapitän der Kavallerie und Direktor der Indianer in Brasilien, mit 33 Jahren Soldat Service-und Sub-Beamter der Geschäftsordnung der Krone, im Laufe der Zeit wurde beschrieben als Sergeant und erhielt bald danach das Amt des Unter-Leutnant.

Während dieser Mandate gefördert mehrere Veranstaltungen für unser Land.

Der Gouverneur der Capitania von Minen,, wurde an Marlière eine besondere Aufgabe zu untersuchen, was tatsächlich passiert ist im Gefängnis, an der portugiesischen und der Indianer, warum er nach Brasilien gebracht.

Er hat seine Arbeit ohne richtige Art und Weise der Gewalt, sondern die portugiesische Eindringlinge entfernt werden und das Land an seine rechtmäßigen Besitzer. Er sagte, seine Arbeit für mehrere Jahre, um nach Brasilien und Minen, sondern vor allem für unsere Region wichtige Verbesserungen, wie in den Distributionszentren und Siedlungen zusätzlich zu zivilisieren die Indianer verschiedener Stämme.

Als Generaldirektor der Indianer in Minas Gerais, baute seinen Sitz in einem Ort namens Serra da Unze, wo comandava ganze Region, sondern als die Recherchen wurden von der Umgebung, war es notwendig, eine Ranch für ihn und seine Begleiter, als dieses hat, ist die Heimat unserer Stadt. Seine Ranch in der Sierra Unze hatte den Namen Guidoval.

Er starb in der 15. Juni 1836, auf seinem eigenen Hof, und begraben auf dem Friedhof der Indianer.

Der Zahn der Zeit Astolfo Costa Soares, machte eine Suche in den Ort, an dem Marlière auch begraben wurde, weil die vom Rechnungshof genannten Fällen, ein altes Sprichwort bekannt. Diese Tatsache wurde berichtet, dass er begraben worden sitzen auf einem Stuhl des Rechts.

Mit dieser Suche Levindo Dr. Eduardo Coelho, beschlossen den Bau eines Denkmals zu Ehren der Franzosen. Resgatou Marlière der Knochen und begraben auf dem Gelände, das in seiner Ehre heißt jetzt Guido Denkmal.

Dies hat seinen Platz verdient, Frankreich war nur der Ort ihrer Herkunft, weil in seinem Herzen Er wurde und wird ein ewiges brasilianischen.

Biográfico Arbeit des / der Studierenden:

Tatiana Coelho

   Chronologie über das Leben Guido Marlière

Daten aus dem Buch "Marlière, The CIVILIZADOR" Oiliam Jose (Instituro der Geschichte und von Minas Gerais und Geographische Institut der geografischen und Geschichte von Juiz de Fora).
Editora Ltda ITATIAIA - Belo Horizonte - 1958

DATUM
     
BESCHREIBUNG
20/07/1811
      Marlière, ist ein Brief der Verteidigung zu Desembargador-Bürgerbeauftragte Antonio Monteiro de Barros Lucas. MARLIÈRE zum Zeitpunkt der Kombinierten Kavallerie-Leutnant Regiment von der Linie der Capitania. Andere Dokumente werden als Captain.
03/12/1767
      Geburt Guido Thomaz Marlière
21/06/1802
      Legen Sie als Standard-Inhaberaktien der Armeen von Portugal
1807
      Im Gegensatz zu dem, was bereits geschrieben worden, Guido Narlière ist nicht gekommen, um in Brasilien 1808, zusammen mit der königlichen Familie. und Sie, 1807 in Corbeta von John Mark Araujo Vieira, nach Rio de Janeiro und dann nach Rio Grande do Sul, wo er an der Wakeham of Light Cavalry. (Quelle: Research Notes und GP Araujo, inétidos Dokumente, veröffentlicht im Journal Chico Boticário - Jahr I - Nr. 1.)
20/10/1807
      Gefördert zu Wakeham - gleich 2 nd Lieutenant
11/08/1808
      Transfer bis zum ersten Cavalry Regiment der Armee von Minas Gerais am 11. August 1808. (Quelle: Research Notes und GP Araujo, inétidos Dokumente, veröffentlicht im Journal Chico Boticário - Jahr I - Nr. 1.)
1810
      Aufgrund Kampf truculentos der portugiesischen und der indigenen Verzweiflung. MARLIÈRE an die Szene kurz nach zu beschwichtigen (Presidio St. John the Baptist) - Vater Marcellino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 Januar - Ankunft in Vila Rica
04/07/1811
      Bestellung für ESPIONAR / ESPIAR MARLIÈRE und sichere IT-und einen halben Monat nach
19/07/1811
      Verhaftet Marlière - Emissário im Verdacht stehen, von Napoleon Bonaparte
20/07/1811
      Marlière, ist ein Brief der Verteidigung zu Desembargador-Bürgerbeauftragte Antonio Monteiro de Barros Lucas. MARLIÈRE zum Zeitpunkt der Kombinierten Kavallerie-Leutnant Regiment von der Linie der Capitania. Andere Dokumente werden als Captain.
25/07/1811
      MARLIÈRE gebracht wird nach Rio de Janeiro
1811
      Freiheitsstrafe von Marlière in Vila Rica.

Der Tod von Pater Manoel de Jesus Maria, Gründer von Rio Pomba. Vorläufer des Marlière sertões kam zu diesem Teil von Minas in 1767. Stadt St. Manoel da Dove erstellt in 13/10/1831. Pelourinho, die auf 25/08/1832.

MARLIÈRE beginnt seine Arbeit Zivilisation.
1811 bis 1829
      Briefe von Marlière von 1811 bis 1829, Bände X, XI, XII von RAPM Jahr X, pp. 586
25/08/1812
      Mit Schreiben vom Sesmaria, Guido Marlière erhalten "Half Légua von Grundstücken vor Gericht mit Sitz in den Pfad von Rio de Janeiro, auf den Aufruf des New River Pihá (Piau).
1812
      MARLIÈRE liefert die Vila Rica, seine Geschäftsordnung

Guido T. Marlière

Memorias de Guido Thomaz Marlière

Marlière Tomás Guido, nació en Francia día 3 de diciembre de 1767, después de algún tiempo se trasladó a Brasil.

Fue capitán de caballería y director de indios en Brasil, con 33 años de servicio militar y sub-oficiales, del Reglamento de la Corona, el paso del tiempo se describió como sargento y poco después recibió el cargo de sub-teniente.

Durante estos mandatos promovió varios eventos para nuestro país.

El Gobernador de la Capitanía de Minas, que fue enviado a Marlière una misión especial para investigar lo que realmente había sucedido en la prisión, con la participación de portugués y los indios, ¿por qué trajo a Brasil.

Realizó su trabajo sin la debida forma de violencia, pero el portugués fuera intrusos y la intención de que la tierra a sus legítimos propietarios. Dijo que su trabajo durante varios años, lo que eleva a Brasil y Minas, pero sobre todo para nuestra región importantes mejoras, al igual que en los centros de distribución y los asentamientos, además de civilizar a los indios de diferentes tribus.

Como director general de los indios de Minas Gerais, construyó su sede en un lugar denominado Serra da Onza de donde comandava toda la región, sino como las búsquedas se realizaron por los alrededores, es necesario construir un rancho para él y sus compañeros, como de esto ha dado es el hogar de nuestra ciudad. Su rancho en la Sierra Onza tenían el nombre de Guidoval.

Murió en el 15 de junio de 1836, en su propia granja, y enterrados en el cementerio de los indios.

El paso del tiempo Astolfo Costa Soares, hizo una búsqueda en el lugar donde fue enterrado Marlière, porque los casos citados por un viejo refrán conocido. Este hecho se informó de que había sido enterrado sentado en una silla de la ley.

Con esta búsqueda Levindo doctor Eduardo Coelho, decidió construir un monumento en honor a los franceses. Resgatou Marlière de los huesos y enterrados en el lugar, que en su honor que ahora se denomina Monumento Guido.

Esto se ha ganado su lugar, Francia fue sólo su lugar de origen, porque en su corazón que ha sido y será un eterno brasileño.

Trabajo Biográfico de estudiante:

Tatiana Coelho

   Cronología de la vida Guido Marlière

Datos tomados del libro "Marlière, El CIVILIZADOR" de Oiliam Jose (Instituro de la historia y de Minas Gerais y el Instituto Geográfico de Geográfica e Historia de Juiz de Fora).
Editora Ltda Itatiaia - Belo Horizonte - 1958

FECHA
     
DESCRIPCIÓN
20/07/1811
      Marlière es una carta de defensa a Desembargador-Defensor del Pueblo Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière en el momento del Teniente combinada Regimiento de Caballería de Línea de la Capitanía. Otros documentos que aparecen como capitán.
03/12/1767
      Nacimiento Guido Thomaz Marlière
21/06/1802
      Insertar estándar como portaestandarte de los ejércitos de Portugal
1807
      Contrariamente a lo que ya se ha escrito, Guido Narlière no llegó a Brasil en 1808, junto con la Familia Real. y que, en 1807 en Corbeta de John Mark Vieira Araujo, a Río de Janeiro y luego a Rio Grande do Sul, donde sirvió en la Wakeham de la Luz de Caballería. (Fuente: notas de investigación y GP Araujo, inétidos documentos, publicado en el Diario Chico Boticário - Año I - N º 1.)
20/10/1807
      Ascendido a Wakeham - en igualdad de condiciones a la 2 ª Teniente
11/08/1808
      Traslado hasta el primer Regimiento de Caballería del Ejército de Minas Gerais el 11 de agosto de 1808. (Fuente: notas de investigación y GP Araujo, inétidos documentos, publicado en el Diario Chico Boticário - Año I - N º 1.)
1810
      Debido a la lucha truculentos de portugués e indígenas desesperación. Marlière enviada a la escena poco después de apaciguar a (Presidio St John the Baptist) - Padre Marcelino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 de enero - de llegada a Vila Rica
04/07/1811
      Orden para ESPIONAR / ESPIAR Marlière y seguro que meses y medio después
19/07/1811
      Detenido Marlière - sospechosos de Emissário de Napoleón Bonaparte
20/07/1811
      Marlière es una carta de defensa a Desembargador-Defensor del Pueblo Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière en el momento del Teniente combinada Regimiento de Caballería de Línea de la Capitanía. Otros documentos que aparecen como capitán.
25/07/1811
      Marlière se lleva a Río de Janeiro
1811
      Prisión de Marlière en Vila Rica.

La muerte del Padre Manoel de Jesús María, fundadora de Río Pomba. Precursor de Marlière Sertões llegó a esta parte de Minas en 1767. Ciudad de San Manoel da Dove creada en 13/10/1831. Pelourinho planteadas en 25/08/1832.

Marlière inicio de la labor de civilización.
1811 a 1829
      Cartas de Marlière de 1811 a 1829, volumen X, XI, XII de RAPM Año X, pp. 586
25/08/1812
      Mediante escrito de Sesmaria, Guido Marlière recibido "légua La mitad de la tierra en el tribunal, ubicado en el camino de Río de Janeiro, a la llamada del New River Pihá (Piau).
1812
      Marlière devuelve la Vila Rica, su Reglamento

Guido Thomaz Marlière

Memories of Guido Thomaz Marlière

Guido Marlière Thomas, was born in France day December 3, 1767, after some time moved to Brazil.

He was captain of cavalry and director of Indians in Brazil, with 33 years of service soldier and sub-official of the Rules of the Crown, the passage of time was described as sergeant and soon after received the office of sub-lieutenant.

During these mandates promoted several events for our country.

The Governor of Capitania of Mines, who was sent to Marlière a special mission to investigate what had actually happened in the prison, involving Portuguese and Indians, why he brought to Brazil.

He did his work without proper way of violence, but the Portuguese away intruders and intended the land to its lawful owners. He said his work for several years, bringing to Brazil and Mines, but mainly for our region major improvements, as in the distribution centers and settlements in addition to civilize the Indians of several different tribes.

As director general of the Indians in Minas Gerais, built its headquarters in a place called Serra da Ounce of where comandava whole region, but as the searches were made by the surroundings, it was necessary to build a ranch for him and his companions, as of this has given is home to our city. His ranch in the Sierra Ounce had the name of Guidoval.

He died in the June 15, 1836, on his own farm, and buried in the cemetery of the Indians.

The passage of time Astolfo Costa Soares, made a search in the place where Marlière was buried, because the cases cited by an old saying known. This fact was reported that he had been buried sitting in a chair of law.

With this search Levindo Dr. Eduardo Coelho, decided to build a monument to honor the French. Resgatou Marlière of the bones and buried at the site, which in his honor is now called Monument Guido.

This has earned its place, France was only their place of origin, because in his heart he has been and will be an eternal Brazilian.

Work Biográfico of student:

Tatiana Coelho

  Chronology on life Guido Marlière

Data taken from the book "Marlière, The CIVILIZADOR" of Oiliam Jose (Instituro of history and of Minas Gerais and Geographic Institute of Geographic and History of Juiz de Fora).
Editora Ltda ITATIAIA - Belo Horizonte - 1958

DATE
    
DESCRIPTION
20/07/1811
     Marlière is a letter of defence to Desembargador-Ombudsman Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière at the time of Lieutenant Combined Cavalry Regiment of the Line of Capitania. Other documents appear as Captain.
03/12/1767
     Birth Guido Thomaz Marlière
21/06/1802
     Insert as standard-bearer of the Armies of Portugal
1807
     Contrary to what has already been written, Guido Narlière did not come to Brazil in 1808, along with the Royal Family. and you, in 1807 in Corbeta of John Mark Vieira Araujo, to Rio de Janeiro and then to Rio Grande do Sul, where he served at the Wakeham of Light Cavalry. (Source: Research notes and GP Araujo, inétidos documents, published in the Journal Chico Boticário - Year I - No. 1.)
20/10/1807
     Promoted to Wakeham - being equal to 2 nd Lieutenant
11/08/1808
     Transfer up to the First Cavalry Regiment of the Army of Minas Gerais on August 11, 1808. (Source: Research notes and GP Araujo, inétidos documents, published in the Journal Chico Boticário - Year I - No. 1.)
1810
     Due to fight truculentos of Portuguese and indigenous despair. Marlière sent to the scene shortly after to appease (Presidio St. John the Baptist) - Father Marcellino Rodrigues Ferreira Janeiro/1811 January - Arrival at Vila Rica
04/07/1811
     Order for ESPIONAR / ESPIAR Marlière and secure it and a half months after
19/07/1811
     Arrested Marlière - suspected of Emissário of Napoleon Bonaparte
20/07/1811
     Marlière is a letter of defence to Desembargador-Ombudsman Antonio Monteiro de Barros Lucas. Marlière at the time of Lieutenant Combined Cavalry Regiment of the Line of Capitania. Other documents appear as Captain.
25/07/1811
     Marlière is brought to Rio de Janeiro
1811
     Imprisonment of Marlière in Vila Rica.

Death of Father Manoel de Jesus Maria, founder of Rio Pomba. Precursor of Marlière sertões came to this part of Minas in 1,767. Town of St. Manoel da Dove created in 13/10/1831. Pelourinho raised on 25/08/1832.

Marlière begins its work civilisation.
1811 to 1829
     Letters of Marlière from 1811 to 1829, volumes X, XI, XII of RAPM Year X, pp. 586
25/08/1812
     By Letter of Sesmaria, Guido Marlière received "Half légua of land in court, located in the path of Rio de Janeiro, at the call of the New River Pihá (Piau).
1812
     Marlière returns the Vila Rica, its Rules

Guido Thomaz Marlière text written in chinese

在改變了不少時間的巴西之後,吉多Thomaz Marlière吉多Tomás Marlière記憶,在法國天3出生12月1767年。 他是騎兵上尉和處理印地安人在巴西,與33工作年限銲接了和冠的軍團的副官員,當通過时间他合格了,当軍士和在它以後從少尉接受了位置。 在這些命令期間它促進了我們的國家的有些事件。 礦主將之才的州長,是誰派遣Marlière特別使命調查什麼他在監獄,介入實際上發生了葡萄牙語和原史,給它帶來給巴西的原因。 他做了它的工作用正确方式,无需violências,但是搬走葡萄牙入侵者和注定土地對它合法的所有者。 E繼續了它的每不少岁月的工作,帶來為巴西和礦,但是主要為我們的區域巨大改善,在中堅力量和鎮的發行在文明化一些不同的部落印地安人之外的。 作為印地安人的處理的普通性在米納斯Gerais,它修建了對它的處所在称山脉盎司的地方它命令了所有區域的地方,但是,当查尋他們由郊外做,是必要修建到它和它的朋友的一個農場,從此給了起源我們的城市。 它的盎司的山脉的農場有Guidoval的名字。 它在印地安人的公墓在15來了到falecer 6月中1836年,它適當的農場,被埋沒。 當通過时间Astolfo Soares海岸,它在埋置Marlière的地方做了一次查尋,有论点被援引一老一个的那它說知道。 這樣事實告訴在法律椅子埋置了它安裝了。 這位查尋Levindo醫生Eduardo ・ Rabbit,它决定修建紀念碑到尊敬法國人。 它埋置的它搶救了Marlière骨頭,并且他們在地方,那在它的尊敬通過称吉多紀念碑。 這有它的需要的地方,法國是其唯一的原产地,因此在它的心臟它是e,將是一個永久巴西人。 學生的自傳工作: Tatiana在生活吉多Marlière的兔子年代史提取了書"的數據; MARLIÈRE, CIVILIZADOR" Oiliam Jose (米納斯Gerais的歷史和地理Instituro和Juiz De Fora)歷史和地理學院。 出版公司ITATIAIA Ltda -貝洛奧裡藏特- 1958個日期描述20/07/1811 Marlière做信件防禦對上诉法院判斷聽眾Barros盧卡斯Antonio獵人。 主將之才的線騎兵的軍團的當時Marlière聚集陸軍中尉。 其他文件包括作為上尉。 吉多03/12/1767誕生Thomaz Marlière 21/06/1802它輸入門標準葡萄牙的軍隊1807年相反什麼已經被寫了,在1808年吉多Narlière沒有來到巴西,與真正的家庭一起。 e,在1807年在João地標Vieira Araújo輕武裝快艦,為了里約熱內盧和Rio Grande的以后做Sul,它在2快速的騎兵的少尉等級服务。 (來源: G.P. Araújo,文件研究和inétidos筆記,在雜誌奇哥Boticário -年出版了我- 1.) 20/10/1807在11提升2少尉-米納斯Gerais軍隊騎兵對應的等級2º陸軍中尉11/08/1808軍團8月中1808移動向I.的Nº (來源: G.P. Araújo,文件研究和inétidos筆記,在雜誌奇哥Boticário -年出版了我- 1.) 1810有绝望truculentos和原史葡萄牙語戰鬥的Nº。 Marlière為地方到安靜(監獄是João浸禮會教友) - Marcellino教士Rodrigues Janeiro/1811鐵匠1月不久之後被送了-到達了富有的村莊04/07/1811等级ESPIONAR/ESPIAR Marlière和后拘捕它月和方式19/07/1811 Marlière囚犯-被懷疑Napoleão Bonaparte的使者20/07/1811 Marlière做信件防禦對上诉法院判斷聽眾Barros盧卡斯Antonio獵人。 主將之才的線騎兵的軍團的當時Marlière聚集陸軍中尉。 其他文件包括作為上尉。 25/07/1811 Marlière為Marlière里約熱內盧1811拘捕被採取在富有的村莊。 manoel Priest ・ de耶穌・瑪麗亞,河的創建者死亡潛水。 Marlière前體到達了礦的这部分sertões在1.767。 村莊是在13/10/1831創造的鳩的Manoel。 頸手枷在25/08/1832上升了。 Marlière開始它的civilizadora手藝。 1811 Marlière 1829封信件1811 1829年,容量x, XI, XI R.A.P.M.年x, p 586 25/08/1812 Sesmaria信件的,吉多Marlière接受了" 土地長襪légua正方形的,位於用里約熱內盧方式,停著称新的河Pihá (Piau)。 1812年Marlière退回富有的村莊,到它的軍團

Cataguases

í Sean Bienvenidos a este rincocito de Sudamerica...!

Suscríbete

RSS | Atom

Contacto

Contactar

Albergado en:blogspot.es

Noticias: Noticias

Contador gratis contadorplus.com